12 jaar...

by S
(Kemzeke)

Toen ik met mijn ondertussen ex-man een relatie begon was ik voor mijn jonge leeftijd reeds zeer zelfstandig. Ik was toen 17 jaar, mijn ouders waren het jaar voordien gescheiden, en mijn zus en ik waren genoodzaakt om zelfstandig door het leven te gaan. Ik ging naar school, werkte in het weekend en ging deed veel leuke dingen met vrienden. Toen leerde ik op een fuif hem kennen. Van de eerste moment werd het heel intens. Hij was attent, gaf aan dat hij me niet meer kon missen en als kind uit een gebroken relatie gaf hij me op dat moment een standvastigheid die ik reeds lang niet meer had gevoeld. Na enkele weken samen te zijn gingen we met de mijn mama en haar nieuwe man en mijn zus en haar vriend op vakantie naar Centerparcs. Onze eerste keer samen slapen. Die week had ik eigenlijk al enkele dingen moeten opmerken die achteraf een groot deel van het misbruik gingen uitmaken. Maar je bent verliefd, en denkt niet helder na op die moment. Ik was gewoon met rekening te houden met andere meningen en wensen maar na verloop van tijd werden zijn wensen wil. Ruim een jaar later kochten we samen een huis, ik was op dat moment 18 jaar. Hij wou thuis weg, mijn thuissituatie was ook niet ideaal (mijn mama was alcoholverslaafd) en dit leek een koopje. Eigenlijk wou ik eerst iets gaan huren maar daar wou hij geen geld aan 'weggooien'. Na een paar jaar van zware verbouwingen, hij deed alles zelf en ik hielp zoveel mogelijk, begon hij steeds meer mijn handelingen te controleren. Maar oh wee als ik eens aan hem iets vroeg. Ik ging in die periode regelmatig babysitten bij een koppel die een frituur hadden. Die mensen hadden het moeilijk en we hielpen beide graag. Tot op een gegeven avond de echtgenoot van dat koppel woedend aan de deur stond. Ik was me van geen kwaad bewust en schrok enorm. Die persoon beweerde dat mijn man een affaire had met zijn vrouw. Op die moment stortte mijn wereld een beetje in. Die persoon is vertrokken na zijn uitbarsting en ik ging terug in huis. Mijn man kwam achter me gelopen en ontkende alles. Dat zij hem had proberen verleiden en dat hij er niet was op in gegaan. En natuurlijk geloofde ik mijn man eerder dan die persoon. Tijd ging voorbij en we begonnen aan kinderen te denken. Dit ging niet van een leien dakje en wederom kon dat niet aan hem liggen. Ik heb allerlei pijnlijke onderzoeken laten doen en toen uiteindelijk het probleem bij hem bleek te liggen was het ook weer allemaal niet waar. Uiteindelijk werd ik zwanger van onze oudste dochter. In het prille begin van mijn zwangerschap ging het toch weer niet naar zijn zin en heeft hij een stoel door de slaapkamer gegooid en mij zo hard vastgehad dat mijn pyjama gescheurd was. Met dan achteraf het verwijt, je had me maar niet op stang moeten jagen. Na mijn bevalling van mijn oudste hadden we beide zoiets, we willen nog een tweede, maar aangezien het de eerste keer zo moeizaam lag laten we de natuur beslissen. Bleek dat ik 4 maand na mijn bevalling terug zwanger was. Mijn man sukkelde wel al even met zijn gezondheid, slaapproblemen en vermoeidheid. Toen mijn 2de dochter werd geboren ging het met hem bergaf. Een huilbaby erbij was hem teveel. Ik had er dus nog een zorg bij en dat deerde me niet, ik heb altijd klaargestaan voor hem. Toen werden de verwijten steeds erger. ik was er niet voor hem, ik steunde hem niet, ik pushte hem om vooruit te doen. Uiteindelijk is hij terug kunnen beginnen werken door mijn steun. Ondertussen was ik ontslagen door de economische crisis en was ik fulltime thuis voor de kindjes. Dit was de grootste fout geweest die ik gemaakt had, maar op die moment leek dat de juiste beslissing. Na ups en downs, altijd mijn schuld, komen er nog 2 kinderen bij. Hij wou graag een groot gezin en ik zag daar ook geen probleem in, ik zie mijn kinderen doodgraag. Mijn moeder is 1,5jr geleden overleden en toen begon de hele historie. Ik was doodop toen, ze is heel plotseling gestorven. Hij kon geen energie meer stelen van me op dat moment omdat ik er geen meer over had. De meter van mijn jongste was een vriendin, hij wou perse dat ze meter werd, ik was ondertussen zo gewoon om ja te zeggen om ruzie te vermijden dan ik zoiets had van ja oke. na het overlijden van mijn mama is hij steeds meer naar haar beginnen trekken, ze hebben me meer dan een half jaar achter mijn rug bedrogen. Hij is uiteindelijk zelf doorgegaan en de echtscheiding ingezet. Hij vroeg volledige voogdij aan maar heeft die verloren. Nu trekt hij de zaak in hoger beroep en die rechter neigt eerder naar co-ouderschap. ik weet niet hoe ik mijn kinderen kan beschermen en dat raakt me nog het meeste.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs