15 jaar waarvan vele gelukkige

Ik ben zeer gerustgesteld met wat ik hier lees.

Ik ben nu Twee jaar uit een relatie gestapt waarvan ik heel lang dacht dat het een goede relatie was, maar kampte toch regelmatig met depressies en voelde dat er iets iet klopte.
Voor onze omgeving en familie waren wij het ideale koppel.Ik heb hem leren kennen als ik al 29 was en twee zeer kleine kinderen had ,hij was 3 jaar jonger ongelooflijk charmant en verliefd geworden op drie vrouwen zei hij. Hij was knap had een boeiend leven en heeft zich toen met volle overgang op ons familieleventje gestort (een zeer onconventioneel maar wel liefdevol gezinsleventje)
Heb hem eigenlijk altijd als altruist en hippieachtig jezusfiguur beschouwd ,maar we hadden al wel zeer snel discussies, hij was volledig financieel van mij(of zijn ouders of zijn zus) afhankelijk wilde geen enkele concessie doen en heeft jaren aan een stuk de meest onrealistische wilde ambities en plannen gehad waar alles voor moest wijken en waar nooit iets van kwam. Hij hield er ook hele theorieen op na,van hoe hij ook met andere vrouwen moest kunnen experimenteren,omdat ik de vrouw van zijn leven was en dat wij samen oud gingen worden maar dat hij zich niet kon inbeelden dat hij nooit meer de spanning van een verovering zou kunnen meemaken. Ik ben op zeer veel vlakken meegegaan in zijn theorieën en illusies maar heb ook altijd mijn grenzen aangegeven en gevochten en uitgelegd en hem proberen te redden van zijn naïviteit (dacht ik toen).
Ik heb pas ontdekt dat hij een narcist was omdat ik vreesde dat ik zelf een Narcist was, en ik dingen ben gaan opzoeken.Toen is er mij plots heel veel duidelijk geworden,maar ik bleef nog steeds aan mezelf twijfelen ,ik herkende mezelf helemaal niet in het profiel van een slachtoffer van een Narcist.
Ik ben nu nog steeds kwaad op mezelf dat ik het niet eerder doorhad, jarenlang was elke keer de conclusie nadat we ruzie hadden ,omdat ik mijn grenzen stelde en hem probeerde duidelijk te maken waarom ik problemen had met zijn gedrag en zijn percepties ,de conclusie was altijd dat ik problemen met mezelf had dat ik nog worstelde met verlatingsangst dat ik mijn jeugdtrauma's niet had verwerkt etc ...Ik heb het nog steeds het moeilijkste met die twijfel aan mezelf,en ook met mezelf te vergeven,ik wou ook zelf zo graag in dat ideale koppel geloven

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs