Afstand nemen van mijn narcistische moeder

by Anne
(Kempen)

Waar begin je een verhaal met zoveel hoofdstukjes, zoveel verhaaltjes, voorvalletjes...allemaal verkleinwoorden voor iets wat zulk een grote impact heeft op je leven als dochter van een narciste. Je incasseert alles, overwint een depressie waarvan de oorzaak je pas later bekend wordt...je hebt het niet door, je zit vol schuldgevoel, je zoekt en piekert je suf naar wat er met je mis is maar vindt niks....tot er iemand is die een gelijkaardig voorval meemaakt en je eindelijk kan denken: oef! Er is niks mis met mij! ... Dan ga je alles analyseren, elk voorvalletje en stelt al haar gedragingen, uitbarstingen, stalkgedrag, het constant oude koeien uit de gracht halen waarover ze tot nu toe nog geen gelijk kreeg, in vraag. Als ze weer eens een keer langs komt om haar gal te spuwen over al wat ik volgens haar mis deed, mis verstaan heb dan ben je daar een week ziek van! Waarom verdraait ze elke waarheid? Waarom laat ze essentiele stukjes verhaal weg naar de buitenwereld toe? Waarom rijdt ze ineens elke dag langs mijn huis wat ze voorheen niet deed? Waarom zet ze mijn pa, mijn kids, mijn zus tegen mij op? Waarom staat ze voor mij te liegen? Ik probeerde enkele jaren geleden afstand te nemen...om mezelf te beschermen tegen nog erger. Jammer genoeg wonen we in dezelfde straat en kan zij niet leven met mijn beslissing en laat ze me dus niet met rust. Dit ging van komen roepen en tieren aan de deur, tot minutenlange voicemails, tot briefjes in de brievenbus....tot vele, verdraaide verhalen naar andere mensen toe waardoor die gaan denken:wat voor dochter is dat nu, die zo haar moeder behandelt....wel...ik ben vorige week, na zovele jaren van incasseren (ben er bijna 45) ontploft omdat ze net iets te ver ging en mijn kids probeerde te betrekken. Ik wist niet dat ik zo boos kon reageren maar hopelijk was dit de hoogste tijd en dringt het eindelijk een beetje tot haar door dat ze moet ophouden over waar ze in het verleden geen gelijk over kreeg. Ze houdt mijn terminaal zieke vader van me weg omdat ze het niet kan verwerken dat ik met hem, ondanks zijn alcoholverslaving, een goede band met hem heb terwijl zij denkt dat hij HET probleem is in huis, niet zij! Ze staat te brullen aan mijn raam: uw vader gaat dood, uw vader gaat dood...misschien moest ik eens vragen voor wie ze dat nu het ergste gaat vinden, voor hem of voor zichzelf? Ik hoop dat de dokters zijn dood nog lang kunnen uitstellen want ik vrees dat haar stoornis nadien nog meer uit de hand zal lopen...dat heeft mijn dokter trouwens ook bevestigd. Aan mensen die nog steeds zeggen: het is en blijft je moeder....wel....je neemt niet zomaar afstand van je moeder...daar moet een verdomd goede reden voor zijn!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs