Al heel ver weg en toch dichtbij

by Anonymous
(Ergens)

Langer dan een jaar geleden lukte het mij met steun van een bijzonder bekwame therapeut uit een relatie met een antisociale man te stappen. Ik had veel vroeg door maar durfde niet op mezelf te vertrouwen. Ik zocht gelukkig vroeg steun waardoor het tenminste dan na 9 mnd lukte een soort toneel van waanzin achter me te laten. Maar ja, hè, het duurde 9 mnd te lang. De leugens stapelden zich op. Hijzelf, zijn vrouw en zijn kind waren regelmatig ernstig ziek (3 hersenaandoeningen, waarvan 1 met coma) passeerden de revu in 9 mnd, bij 3 mensen. Tel nog eens een paar overlijdensgevallen erbij op, en vooral de kanker van zijn vrouw, die uiteraard zijn ex was, al jaren! Via het ziekenhuis kwam ik erachter dat hij geen MRI had gehad, geen afspraak met een neuroloog etc terwijl hij aangaf een hersenbloeding te hebben en mogelijk geopereerd zou moeten worden. Uiteindelijk kwam zijn vrouw erachter, voor mijn weten zij ex dus, door een domme fout van hem. Toen ze me belde, bleek dat zij geen longkanker had, zij ook niets ervan wist dat zij binnen een half jaar zou overlijden... Een absurd, akelig gesprek. Ze wist dat het niet mijn fout was en was beleefd naar mij. Hoeveel 100en leugens ik in die 9 maanden hoorde...?!... Ontelbaar!


Ik herstelde goed, dankzij waardevolle steun van diverse kanten en door de natuur op te zoeken en veel te bewegen en sporten. Het is meer dan een jaar geleden en ik ben zooo blij eruit te zijn en er helemaal niet meer aan te denken, al kom ik hem soms nog tegen door zijn werk. Desinteresse is wel de beste beschrijving van gevoel dat ik voor hem heb, en ik was sterk verliefd. Zolang hij me maar niet aanspreekt... Dan zouden de rapen gaar zijn. Ik denk ik zou zeggen geen enkel contact met enig antisociaal figuur te willen hebben. Maar gelukkig ontloopt hij me ondertussen terwijl hij zich eerst zowat opdrong. Nu werkt zijn vrouw er ook sinds deze week in ene, hopelijk maar als vakantiekracht. Helaas kan ik niet zonder gebruik te maken van zijn werkplek maar aangezien het prima ging hem compleet te ignoreren... Geen probleem. Waarom zou ik wegens zo een figuur ook van alles moeten veranderen?! Nee hoor, ik blijf mijn plek, terrein opeisen en ga hem zeker niet uit de weg. Maar nu werkte deze week dus ook zijn vrouw daar, in hetzelfde beroep als hij... Een hele lage functie, zeg maar. En dat, terwijl zijn vrouw toch rijk was, heel wat onroerend goed had, een goede baan met gratis auto en een heel bedrijf, net als hij, in het buitenland, alleen duurste merkkleding droeg etc etc... Eindeloze leugens. Ze maakt toiletten schoon, is de realiteit! Tja. Wel met universitaire opleiding, en dus niet zomaar! Ja ja, ze herkende mij. We spaken elkaar die ene keer aan de telefoon en kennen elkaar van foto's van fb, waarop hij ook als single staat vermeld. Zij overigens als getrouwd. Ach, een ieder zoals ie wil, hé.

Ik was even verbijsterd deze week, dat zij daar, wetend dat ik er regelmatig ben, kwam werken. Ze hadden wel geen andere kans. Wat voor een ongelooflijke soap! Voor haar voel ik medelijden. Ze zit al ca 20 jaar in relatie en getrouwd met een antisociaal figuur dat ze haar kind mede laat opvoeden. Ik was zeker niet de eerste noch de laatste vrouw aan wie hij vertelde vrij te zijn, en mee verder te willen. Ik vrees, het zijn er zelfs heel wat. Ik denk ze kent zijn karakter niet en gelooft hem doorgaans, zoals ik dat 9 mnd deed. Hij is de beste toneelspeler die ik ooit ontmoet heb. Zijn leugens geloven mensen eerder dan wanneer ik iets oprecht vertel. Laten we hopen dat ze alleen ivm vakantie een week inviel en er niet voorgoed blijft werken. Mij boeit het niet maar voor haar zou het niet fijn zijn mij steeds tegen te komen.

In ieder geval is het heerlijk te beseffen en voelen hoe ver ik vandaan ben van waarin ik diep verzeild was geraakt. Ik snap er nog maar weinig van. Geen idee wat ik aan hem interessant of de moeite vond... Er is niets, nul, van over. Gelukkig maar! Dankzij steun van een prachtige therapeut en een hele lieve ex en al jaren goede vriend vooral. Ook dankzij mijzelf, maar... En alhier begint een volgend verhaal... Dat ik op een ander moment post.

Helaas kreeg ik meer dan een jaar na dato een nieuwe relatie. Het positieve ervan... Ik was er na 2,5 mnd al uit en dat zonder hulp! Ik had er eerder uit gemoeten maar mijn eigen breinletsel speelde me helaas parten, maar ook daarover later meer. Het vervelende is... Tja... Weer iemand met weinig empathie. Iemand met een vrij laag EQ en dat gaat absoluut niet samen met mij. Iemand met gebrek aan empathie, communicatie moeilijkheden en problemen op het gebied van intimiteit. Iaw, iemand met een enorm instructieboek, veel moeilijker en uitgebreider dan dat van een sociopaat. Mijn toenmalige therapeut... Tja, ik denk hij zou zijn hoofd schudden, zo van, nee, niet weer te weinig empathie... Maar hij zou ook de pluspunten zien. En zonder hersenletsel was ik er na een paar weken al uit geweest. Dus ja, nu werk ik met Norwood eraan om nooit meer in een relatie verzeild te raken waarbij geven eb nemen niet ongeveer gelijk zijn, waarbij de ander, om welke reden of stoornis ook, te weinig empathie heeft. Ik werk aan mezelf en ik heb een plan de campagne voor het geval dat tzt weer iemand interesse in me zou hebben. Ruuuustig aan, hè!... Op de ouderwetse manier... Eerst elkaar rustig leren kennen... Leuke dingen doen, genieten. Ik was onlangs 2,5 mnd ongelukkig en realiseerde me dan pas, waarom. Had ik rustig aan gedaan, was dit ook niet gebeurd want dan had ik al snel geweten dat er met hem niets leuks te ondernemen valt. Niets! Gewoonweg omdat hij geen leuke dingen doet, alleen doet wat hij leuk vindt en dat is beperkt tot zijn doen en laten en daar valt niets zoals wandelen, fietsen, natuur, strand, café, uit eten, sporten, bios, museum of wat dan ook dat mensen zoal doen om te ontspannen, onder. Ook moeilijk als de een van alles leuk en interessant vindt en de ander echt niets! Dus nul gemeenschappelijke interesses.... Dat was op de ouderwetse manier v kennismaken al snel gebleken. Dus ja, ik deed m'n best maar dat was nog niet goed genoeg. Jammer, maar gelukkig geen ernstige schade, behalve 2,5 mnd verspilde tijd en moeite. Wel veel geleerd over bepaalde stoornissen. Een waardevolle les, dat wel! Maar ik ambieerde een relatie met hem en niet het volgen van een les...
Meer de volgende keer. Ik ben blij dat het goed met me gaat, en vanaf hier steeds beter. Ik was zo opgelucht en voel me bevrijd sinds ik de relatie stopte, heerlijk!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Recognize these problems?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs