Co-ouderschap met een narcist

Ik ben 12 jaar in een relatie met een (naar het lijkt een assimilerende narcist) geweest en eigenlijk nog steeds. Inmiddels zijn wij 6 jaar uit elkaar, maar zitten in een co-ouderschaps regeling met twee schatten van kinderen.


Ik heb me met mijn laatste kracht kunnen redden, maar mijn kinderen maar gedeeltelijk, dit is dan ook meteen het grootste pijnpunt.

Geen enkele normale persoon is op deze guerilla oorlog voorbereid, en als je het niet zelf hebt beleefd, zal die persoon eerst inzicht moeten krijgen om de pathologie enigszins te kunnen begrijpen.

Mijn verdieping in de psychopathologie, sociale psychologie hebben mij geholpen deze stoornis te begrijpen denk ik en eruit te leren hoe je jezelf enigszins kunt beschermen. Ik heb als het ware de vaardigheden moeten aanleren, om zodoende eerst mezelf en dus mijn kinderen enigszins te kunnen beschermen.

Helaas kent zijn "gaslighting" geen grenzen, en de projectie is ongelooflijk. Het feit dat ik hem heb verlaten, heeft hem zodanig kwaad gemaakt dat hij er alles aan zal blijven doen om mij in de war te sturen. De enige manier om hiermee om te gaan is om te anticiperen wat zijn volgende zet gaat zijn en je niet emotioneel op te stellen.

De vader is zelf opgegroeid in een huis waar vader en moeder gingen trouwen omdat moeder zwanger werd en volgens zijn zeggen heeft hij nooit gezien dat ze 'lief' tegen elkaar deden.
Hij heeft nooit liefde gekend, en ik denk dat dit mede aan de basis ligt van zijn narcistische persoonlijkheid.

Hem te confronteren met zijn stoornis lijkt me zeer gevaarlijk. Zolang de kinderen nog klein zijn, neem ik geen enkel risico. Ook al vraag ik me soms af of het nog erger kan?

Tot dusver verliep de relatie met de kinderen en hem enigszins positief, dacht ik, hoopte ik, want de Belgische wet voorziet co-ouderschap en toon maar eens aan dat je met een narcist te maken hebt, ze laten jou tot gek verklaren.

De kinderen zijn absoluut niet gek, en voelen dat het niet klopt, maar ze zijn zoals ik natuurlijk onwetend over wat er nou eigenlijk gebeurt.

Praten met een narcist is een uiterst vermoeiende bezigheid. Mijn gevoel zegt me dat ik 'te ongrijpbaar' voor hem ben en hij doorhad dat hij geen 'macht' meer over me heeft, doordat ik zijn gedrag steeds meer aan hem terug reflecteer op een rustige manier. Vroeger 'pikte' ik dit allemaal.

Mijn advies is als je met een narcist samenleeft, (bij mij duurde het te lang voordat ik dit doorhad) ga jezelf ontwikkelen, word sterk en als je kinderen hebt en een lange adem.......maar vlucht zover als je kan........

Bereid je goed voor, zoek uit wat je wensen zijn, voel je sterk, confronteer hem ondertussen bij zijn abnormale buien op een rustige manier en hij word je 'gezeur' vanzelf zo beu dat hij een manier vindt om van je af te komen, uiteindelijk zal hij het zo weten te draaien, dat jij toch de oorzaak bent dat hij deze beslissing moet nemen, maar goed dit neem ik graag op de koop toe.

Omring jezelf met vrienden en licht hen op een zachte manier waar dit over gaat, om zodoende opvang te hebben voor de moeilijke momenten, want die komen er zeker.

Wat mij sterkte in tijden van frustratie en wanhoop, was het feit dat ik me realiseerde dat hij een ontzettend beschadigd mens is die gewoon niet weet/geleerd heeft wat echte liefde is en hoe hij hier mee om moet gaan, loyaliteit is een woord wat niet in hun vocabulaire voorkomt, dus alle aspecten die normaal energie geven in een relatie en alleen maar beter worden door de tijd heen, worden in de relatie met een narcist tot op het bot uitgehold totdat er geen energie meer over is. Dit ligt niet aan jou! en ga hiermee aan de slag anders ga je eraan onderdoor!

Nu is de vraag hoe sterk je je kinderen tegen een narcistische ouder, vader of moeder??? ......dit is om wanhopig van te worden. De dag dat ze terug zijn, zijn het hoopjes verwarde ellende. Een volle week duurt het om hen weer enigszins te coachen naar het positieve en dan begin je weer overnieuw. Opgeven staat niet in mijn woordenboek, maar het blijft zwaar.

Als iemand zich in dit verhaal herkent en tips heeft, dan zou ik zeer dankbaar zijn............

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs