Comments for Daten met hersenletsel

Average Rating starstarstarstarstar

Click here to add your own comments

Aug 12, 2016
Rating
starstarstarstarstar
Ga niet daten... 2
by: Anonymous

Onder vrouwen op datingsites schijnt men vooral voorzichtig te moeten zijn wat betreft borderline en narcisme, bij mannen wat betreft narcisme, autisme en ja, helaas ook karakters met antisociale trekken.

In goed twee maanden heb ik besloten om drie mannen te ontmoeten. Twee keer was het een absoluut no go, wegens het karakter, wegens nul empathie met name. De derde is geenszins klaar voor een relatie en heeft problemen die buitengewoon groot zijn (mbt verleden), door hem niet oplosbaar, waarmee zijn toekomst in tal van opzichten buitengewoon onvoorspelbaar is. Door alles wat hij heeft meegemaakt, is hij na enkele jaren alsnog niet in staat zich emotioneel te kunnen binden. Het is dan wel geen nul empathie maar het komt helaas een beetje op hetzelfde neer, aldus nu, met een vraagteken voor de toekomst.

Het is nogal hard en ingewikkeld als je op iemand in zo een moeilijke situatie, laten we zeggen, zowat het ergste dat een man kan overkomen mbt een vorige relatie incl. kinderen, verliefd raakt, hetgeen, ik vrees, nu het geval is wat mij betreft. Alles lijkt haast wel perfect, met uitzondering van veel rompslomp die mogelijker wijze niet eens oplosbaar is of vele jaren gaat slepen en breken.

Ik heb besloten er voor hem als 'vriend met romantische inslag' te zijn. Dat is moeilijk, zeker wanneer de ander wel in seksueel opzicht maar niet in zaken voelen en echte intimiteit er klaar voor is. Of het een toekomst heeft, weet ik niet. Ik wil het een kans geven en proberen, al lijkt het bijna onmogelijk en raadt een ieder het af.

Eerder zag ik mij geconfronteerd met het vraagstuk 'is het verstandig een man te vertrouwen en kan ik wel met hem zijn wanneer er eerder een aanklacht liep mbt seksueel misbruik van het pleegkind?'. Het was erg moeilijk maar ik koos ervoor ervoor te gaan. De meeste hadden toen ook gezegd, niet doen. Ik ben echter erg doordrongen van 'een ieder heeft een tweede kans verdiend'. Uiteindelijk liep dit ook goed en het einde van de relatie had dus niets te maken met die achtergrond van hem. Het was zeer zeker de moeite hem te vertrouwen en ik heb er nooit spijt van gehad, al had ik het er soms best moeiljk mee, vooral gedurende het eerste jaar.

Hoe is het met een man wiens ex met kinderen naar een blijf van mijn lijf huis vluchtte omwille van geweld en misbruik? Wat als zij erg ziek is en het verhaal aldaar juist omdraaide en het een feit is dat niet hij haar maar zij hem mishandelde? Ja, vraagtekens, ja zorg, ja twijfels, ja onzekerheid, ja uitroeptekens. En oh ja... je bent alert op alles, uiteraard. Het is moeilijk want je moet het doen met een kant van het verhaal en oplettend zijn op van alles dat je zo samen zijnde kunt leren over iemand en zijn gedrag, gedachten en gevoelens of het niet kunnen voelen. Het gedrag van een getraumatiseerde kan deels vrij dicht in de buurt komen van iemand die aan borderline lijdt... .

Onlangs heb ik twee keer getwijfeld, ik ben zelfs een keer bang geworden maar ik heb nu toch besloten achter hem te staan, hem te vertrouwen. Het is moeilijk, menigeen maakt zich zorgen, eigenlijk roept iedereen 'wegwezen!' en wellicht zou ik ernaar moeten luisteren. Maar ik heb besloten naar mijn eigen gevoel te luisteren en daarbij cognitief wakker te zijn en te blijven. Ik heb het gevoel dat het de moeite waard is. Ik geniet van hetgeen ontzettend mooi tot top is en ben voorzichtig. Het kan echter alleen al om redenen mis gaan die buiten zijn vermogen liggen, waarin we afhankelijk zijn van het zieke gedrag van een derde. Niet leuk, compleet onberekenbare situatie. Noch afgezien of hij zich emotioneel tzt weer kan openen ondanks alles wat hij meemaakte, of ik hem met mijn vertrouwen en liefde wel kan raken.

Maar ja... ik heb het drie keer geprobeerd en ben nu bezig dit te proberen, aan te zien, kies hiervoor al moge het alles behalve verstandig zijn. Maar je gaat niet op een datingsite om dat aan te treffen dat ik aantrof. En dan nog niet te spreken van hoeveel stoornis je, het beseffend door een of ander, al via profiel, fotos of door een of een paar berichten, al hebt weggeklikt.

Het is mijn mening dat zeker 70% van de daters uiterst problematisch zijn en helemaal niet in staat tot een liefdevolle relatie. Zelf heb ik besloten daar niet meer tussen te willen staan en te stoppen met daten - ook als het met degene voor wie ik nu kies niets mocht worden. Nooit meer op een datingsite, dat is de les die ik voor mezelf heb geleerd. Dat heb je niet nodig. Daar ben je niet naar op zoek. Daar heb je niets aan.

Het probleem kan dus soms een heel ander zijn dan waaraan je eerst dacht. Na alles wat ik zoal heb gezien, kan ik mijn hersenletsel niet meer als iets zien waarover ik me in relatie tot een ander echt druk kan maken - het is zoveel minder erg dan wat ik in menigeen heb moeten aantreffen. Een waardevolle, maar ook enigszins choquerende constatering. Ik ben dan ook erg dankbaar voor mijn empathie want dat is toch echt wel de basis voor het aangaan van welke relatie ook met wie dan ook. God dank heb ik die, het hersenletsel... ach... niet makkelijk, soms moeilijk, maar daarmee kun je leren omgaan en het is geen 'no go area' zeg maar zoals 'nul empathie' plus of min, dat helaas echt wel is.

Ik denk een site om mensen te ontmoeten om dingen samen te ondernemen, of naar een (sport)club gaan, is het veel betere initiatief dat je kunt nemen, zeker als je eea de tijd kunt en wilt geven. Ik ga iig nooit meer daten op een datingsite, ik heb het helemaal ermee gehad, en ik moet zeggen er zijn een paar dames om me heen die nu of eerder, diverse leeftijden overigens, tot bijna 70, helaas dezelfde ervaring maakten.

Aug 12, 2016
Rating
starstarstarstarstar
Ga niet daten...
by: Anonymous

Eerder had ik beloofd nog te laten weten hoe het met het daten zoal gaat.

Tja,... het is jaren geleden dat ik het ooit even deed en helaas ook nu dezelfde ervaring als toen... helaas heel negatief.

Het probleem bleek niet te zijn met hersenletsel te gaan daten. Dus, die zorg die er was, ben ik kwijt - en zo heeft de ervaring toch wel iets positiefs opgeleverd.

Echter, jeetje... wellicht is het voor jongeren (tot de tijd dat velen gaan trouwen) anders, dat mag best zo zijn, maar wanneer je op zoek bent rond de 30/40 opwaarts... het is ongelooflijk hoeveel mensen aan het daten zijn die last hebben van een ernstige stoornis, die daardoor of om andere reden nog nooit een echte relatie hadden, en dan heb je nog een vervelende groep... degenen die zich inschrijven en er eigenlijk nog helemaal niet aan toe zijn.

Qua reacties is het ook teleurstellend. Mannen nemen zelden het initiatief. En schrijf je als vrouw een kort interesseberichtje... van de tien krijg je op ca 3 een antwoord waarvan er 1 gewoon antwoord is, serieus is. Het is ongelooflijk wat je zoal krijgt en waarvan je geenszins gediend bent. Verbazing over verbijstering. Niet leuk. Dus, je moet er heel veel tijd in steken om een paar keurige reacties te mogen krijgen.

Dan hebben we het er nog niet over dat er wekelijks erg weinig datingcandidaten zijn en dat heel wat mensen onjuiste leeftijd vermelden. Ook is het moeilijk (aldus voor mij) om iemand te vinden die alleen al uiterlijk het voorkomen heeft dat maakt dat je iemand zou willen ontmoeten. Dan heb je het nog maar puur over het uiterlijk en nog niet over enige inhoud van profieltekst waarop je nog kunt afknappen.

Wat mij vooral opviel is... er zijn heel veel mannen aan het daten die niet over empathie beschikken. Toevallig had ik nog een boek van een vriend liggen en dat heb ik onlangs met veel interesse gelezen. Dit titel luidt 'Nul empathie'... je kunt het zo op internet vinden en het is echt een aanrader doordat het naar diverse persoonlijkheisstoornissen die nota bene sterk vertegenwoordigd zijn op datingsites, vanuit een ander dan het gebruikelijke perspectief kijkt.

In 'Nul empathie' wordt onderscheidt gemaakt tussen 'nul empathie positief' oftewel autisme spectrumstoornissen, en 'nul empathie negatief', oftewel borderline, narcisme en psychopathie/antisociale persoonlijkheidsstoornis.

En ja, inderdaad... ik heb het meegemaakt, o.a. 'nul empathie positief' en ik kan maar zeggen het zou compleet ondoenlijk zijn om met betreffende die ik ontmoette een relatie aan te kunnen gaan. Hij kan zich nul verplaatsen in de ander. Dat bleek o.a. daardoor dat, al had je samen 's middags op hetzelfde moment hetzelfde gegeten en kreeg hij in de avond trek... hij niet kon bedenken dat ook jij dus trek zal moeten hebben.

Jun 19, 2016
Rating
starstarstarstarstar
De date verliep ontzettend leuk...
by: Anonymous

De date verliep perfect. Er was een klik aan beide kanten en ik werd uitgenodigd aankomende week bij hem te komen eten.

De reis was spannend maar niet stressvol, daardoor dat ik in ieder geval de overstapplaats goed kende en dan tot het einde van een lijn kon gaan waar ik op werd gehaald :). Door sportieve activiteit de dag ervoor was ik ook zo moe dat er simpelweg geen energie was voor nervositeit. Ik vond het beter dat hij me primair eerder op m'n minst dan op mijn best zou meemaken. Qua gevoel was het een kleine wereldreis voor me, heel bijzonder in mijn eentje ergens heen dat ik niet ken. Ik genoot van de reis en wist dat ik kon bellen als het mis zou gaan, dat was een hele geruststelling.

We zaten uren op het terras van twee cafe's en wandelden ook een heel stuk. Ik was ook nog even bij hem thuis om van het mooie uitzicht te kunnen genieten en om alvast te zien waar mijn reis over een week naartoe zal gaan. Op de weg terug naar de eindhalte heb ik een paar foto's gemaakt met mijn mobieltje voor het geval ik me over een week niet meer herinner welke kant ik op moet. De bedoeling is dat ik dan zelf probeer zijn woning te vinden... .

Het is me gelukt over mijn hersenletsel te vertellen. Dat was geen probleem. Hij meende het kan hem morgen ook overkomen, hij kan morgen werkeloos worden of ziek... en ja dan ben je ook niet minder waard. Dat was zo fijn te horen. Natuurlijk is dat wel zo maar ja een ieder zal er niet zo naar kijken. Ik ben dolblij dat hij er wel zo over denkt. Ik moest er bijna om huilen zo blij was ik ermee. Het was een zonnige dag, de dag ervoor had ik mezelf in sterke mate uitgedaagd, en uiteindelijk brachten we zeven uur, bovenal pratend, met elkaar door. Het was extreem inspannend. En dan nog weer naar huis. De volgende nacht en dag sliep ik dus ook heel erg veel.

Er zijn geen woorden voor hoe blij ik ben met hoe de date is verlopen. We hadden het beiden eigenlijk al met schrijven en bellen aangevoeld dat het wel goed zit, maar ja... je weet nooit natuurlijk. Maar het was precies zo. Bij het afscheid hebben we gezoend en elkaar ook een tijdje vastgehouden.

We appen en bellen en volgend weekeinde gaat hij dus voor me koken waarop ik me al ontzettend verheug. Ik hoef niet meer nerveus te zijn of die klik er wel zou zijn waarop je zo hoopte, en ik hoef ook niet meer nerveus te zijn over de reis. En al helemaal niet meer over het hersenletsel. Nou ja, enigszins wel. Al heb ik eea benoemd wat betreft wat het zoal inhoudt... veel ervan zal pas blijken op momenten dat iets aan de orde komt/gebeurt. Ik heb een paar basisproblemen benoemd. Eigenlijk altijd moe zijn, veel Q10 en koffie nodig hebben om de dag door te komen, veel slapen, veel rust moeten nemen, afwisselen, aandacht- en concentratieproblemen, lange opstarttijd 's morgens, en ja orientatieproblematiek.

Ik heb het gevoel dat het goed zal gaan. In ieder geval komt er een tweede afspraak binnenkort. Het was ontzettend gezellig in ieder geval en halve dag samen door te brengen en ik verheug me ontzettend op aankomend weekeinde.

Mijn vorige relatie is nog maar enkele weken geleden door mij beeindigd maar ik zat me al langer dan een half jaar af te vragen of ik niet ermee moest stoppen. Ik wilde niet overhaast beslissen, probeerde ook even of het nog iets kon worden, er was al meer dan een half jaar geen intimiteit meer en vooral geen aantrekkingskracht. Ik voelde me zelfs opgesloten in de relatie wat ik nooit eerder heb gekend. In al die maanden heb ik gelukkig al zoveel afstand genomen, o.a. door elkaar drie maanden helemaal niet te zien, veel minder en korter contact te hebben etc... dat ik in die tijd alles al goed had verwerkt emotioneel. Anders had ik me nog niet op een datingsite ingeschreven natuurlijk. Daarnaast is het prettig dat dit nu heel rustig en voorzichtig gaat, heel zachtjes, heel erg fijn.

Jun 19, 2016
Rating
starstarstarstarstar
Vervolg 'daten met hersenletsel'
by: Anonymous

(Bedankt voor het plaatsen van deel 1, Feri!)

Vervolg ...


Ik deel nu even mijn ervaringen... van zorgen over hoop tot geluk.

Niet wetende hoe het morgen zal lopen, niet wetende hoe ver betreffende in staat is en mee kan gaan in mijn beperkingen... niet wetende of al het positieve aan me voldoende in zijn ogen zal zijn om een hoop ballast op zich te willen nemen en niet te kiezen voor een andere vrouw die niet met de beslommeringen van hersenletsel zit.

Ik bespeurde onlangs een kleine irritatie bij iets dat 'hij toch al had verteld'. Ja hallo... dagen geleden... pfff... oh ja... inderdaad... ik merkte dat er een ietsje beetje kwalijk nemen was... want hij zei 'dat had ik toch al verteld'... en ja, naar mij klinkt dat als 'dat had ik toch al verteld!!!' waarbij die uitroeptekens er niet geweest zullen zijn. Dus ja... hoe moet je dat aan de man brengen dat je ook nog eens vergeetachtig bent? Soms nog iets weet, soms niets meer, soms je vergist, soms er een gevoel bij hebt maar geen info meer... pff... hoe maak je duidelijk dat het niet is dat je niet geinteresseerd bent maar dat het aandacht/concentratietekort is, moe/uitgeput zijn en toch nog gezellig door willen praten,... na ja...

ik denk als de klik er is... zoals het nu voelt in contact... dan is eea niet meer zo belangrijk. Het is gelukkig wel een heel sociaal iemand, iemand die bekommerd is om het welzijn van mensen... dus ik denk ik hoef niet al te bang te zijn. We hebben allemaal problemen, mindere kanten, negatieve eigenschappen... CVA of geen CVA ...

er is nervositeit maar er is nog meer verheugen op morgen en gewoon zien wat de dag en de ontmoeting zullen brengen. Ik ben positief, het voelt helemaal goed, ik ga ervoor... hopelijk met de juiste nummers en richtingen vervoermiddelen die me er kunnen brengen... en zo niet... even bellen en hij komt me redden toch? Dus ik hoef me nergens druk over te maken. Ben ik te laat, ben ik te laat, so what. Niets aan de hand. Ik kom er wel.

Het is niet makkelijk met hersenletsel maar ik denk maar 'doe alsof het gewoon is... voor mij is het immers gewoon'. Hopelijk wil hij leren hoe gewoon iets ongewoons kan zijn. :)

Wordt vervolgd... ik weet dus niet waar mijn eerder tekstje staat... maar wellicht kan Feri dit stuk onder het eerdere stuk over daten en hersenletsel plaatsen? Dat zou mooi zijn... op straat, op de pc, in huis... orientatie is overal een probleem. Wekenlang zocht ik naar mijn zomerschoenen... eindelijk heb ik hen deze week mogen vinden :)

Allemaal een fijne zomer gewenst. Geniet van het leven, zoveel mogelijk, probeer gelukkig te zijn met de kleine dingen in het leven die zo kostbaar zijn, en ga gerust ook met hersenletsel daten... en als je durft, meteen het probleem in het profiel benoemend, ik durfde niet... helaas... misschien durf jij wel wat ik niet kon... .

Click here to add your own comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Recognize these problems?.

Return to Daten met hersenletsel.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs