de eenzame narcist

by sylvia
(almere, Nederland)

Onder dreigementen, scheldpartijen, intimidaties en een melding bij de politie, eindigde zeven maanden geleden een 3-jarige latrelatie met mijn narcist.

Ik las alles wat ik maar vinden kon m.b.t. narcistische stoornissen om zijn gedrag - en het effect op mij - enigszins te kunnen begrijpen en te verwerken. Dat laatste duurde voor mijn gevoel lang, want hij bleef in mijn hoofd zitten, ik stond er mee op en ging ermee naar bed. Gelukkig werd dat in de loop van de tijd minder en minder. En nu, zo'n 7 maanden later ben ik emotioneel weer in balans, heb voldoende energie opgebouwd om gezellige dingen te ondernemen, de onrust is uit mijn lijf en het goede humeur terug.

Vorige week kwam onverwacht even de onrust terug nadat ik een lang sms bericht van hem ontving:
Hij vond dat het tijd was om aan zelfreflectie te doen, had vrede in zijn hart gevonden en was nu in staat om ook zonder gezelschap zich prettig te voelen. Zijn appartement was niet langer slechts een tijdelijke verblijfpaats maar gezellige woonruimte geworden, alwaar hij kon genieten van een lekker kopje koffie.
Na vergelijkingen was hij tot de conclusie gekomen zich het prettigst en zichzelf had gevoeld tijdens onze relatie. Want reeds vanaf onze 1e ontmoeting wist hij dat ik zijn soulmate was en dat zou de rest van zijn leven zo blijven. Wij hadden het heel leuk samen gehad met hier en daar wat clashes maar dat was normaal met onze karakters. Ik was een intelligente en kunstzinnge vrouw.
Hij wist niet hoe ik zou reageren op zijn schrijven maar ik moest ervan overtuigd zijn dat hij alles oprecht meende. Mocht ik weer in zijn stad zijn dan konden we samen ergens koffie gaan drinken.

De werkelijkheid is echter anders, ik ken hem goed. Deze man kan helemaal niet reflecteren en ook niet zonder gezelschap. Zijn appartement weet hij heus niet ineens gezellig te maken. De vrede in zijn hart heeft uitsluitend te maken dat zijn laatste relatie wederom op niets is uitgelopen, zoals dat met alle relaties is gebeurd, en hij zijn woede over mij even kwijt is.
Nee, de ware reden dat hij terugvalt op de beste herinneringen die hij heeft, is gelegen in een situatie van leegte en eenzaamheid. Er was op dat moment niemand in de buurt om hem af te leiden van dat vreselijke gevoel.
Dat maakte mij droevig, want eenzame mensen hebben het heel zwaar, ook als ze narcist zijn.

Maar heus, een te groot inlevingsvermogen kan gevaarlijk zijn in het contact met een narcist.
Mijn gezelschap zou hij uitsluitend weer willen gebruiken om zijn leegte op te vullen.
Totdat er weer een ogenschijnlijk aantrekkelijker mogelijkheid om de hoek komt kijken.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs