devrolijkheidstruc

by a
(deutschland)

ja, de oorzaak was stress.

Jarenlang de ene idiote narigheid na de ander. Had totaal niet in de gaten dat daar ook achterbakse roddel meespeelde. Ik dacht dat mensen problemen hadden of zich niet lekker voelden, wanneer ze stug tegen me deden en dan reageerde ik met extra vriendelijk te zijn, maar ik voelde me dan hopeloos ellendig, omdat ik de werkelijke oorzaak niet begreep.
Ook de Bank crash kwam daar overheen waardoor wij de helft van ons geld kwijt raakten en nog veel meer maatschappelijke ellende. De een na de ander sterfgeval in de naaste familie en nog meer en meer...
En na al die spanningen en ellendig voelen en depri worden en hard werken tot ik er 'dood' bij neer viel, kreeg ik inderdaad een herseninfarct.
Gescand, ziekenhuis, links verlamd, revalidatie, pillen, rare oefeningen waarbij ik als een kind werd aangesproken etc. etc.
Rolstoel, rollator....Dat weigerde ik, ook de lift gebruiken. Ik ging, hoe moeizaam het ook was, trappen lopen soms met handen en voeten tegelijk. De elastiek in de spieren was totaal weg.
Weigerde de rolstoel en de rollator en na veel therapie die daarvoor gebruikt wordt kreeg ik weer langzaam het gebruik van de spieren terug. Echter, met moeite. Maar ik ben mijn hele leven al gewend om me flinker voor te doen dan ik aan kan, want ik ben mijn leven lang al doodmoe omdat mijn start als pasgeborene en later als klein kind, te vergelijken was met al die vluchtelingen tegenwoordig, éen brok ellende was en veel verhuizingen met mijn ouders die ook nog eens een keer het Jappenkamp en de Burma spoorweg hadden weg te slikken, en daar wordt een mens uiteindelijk niet vrolijker van.
Dus moeheid en ademnood ken ik mijn leven lang al.
Maar nu komt er ook nog een keer al die spierbeheersing, door training bij en een been breuk in het verleden dat tot gehoor
gestoordheid resulteerde door te weinig doorbloeding vanwege het te lang moeten zitten om de breuk weer te herstellen.
Maar goed, ik wil er niemand mee lastig vallen dus ga ik mijn eigen gang met heel veel werk dat dagelijks op me af komt, hoewel ik iedere keer uit balans raak en omval.
Daar word ik nu allemaal zo moe van. Van buiten is er voor de wereld niets aan me te zien (behalve iemand die misschien verder kijkt dan zijn neus lang is) en men denkt, omdat ik weer getraind loop en netjes aangekleed ben, dat ik weer een jonge god ben. Dus i.p.v. rekening met me te houden rent iedereen over me heen, en daar krijg je dan ook nog eens ademnood bij.
Dus dodelijke vermoeidheid, evenwicht stoornis en ademnood. Wie heeft daar een oplossing voor??????????????
En 's nachts niet kunnen slapen.........
Ach, dit is allemaal een druppel op de gloeiende plaat. Wie is er tegenwoordig nog in geïnteresseerd om aandacht aan een ander te geven?
Mijn familie is gereduceerd tot bijna nul, mijn kinderen hebben me een dolk in de rug gestoken onder invloed van talloze vriendinnen die kwamen en gingen.
Wat is dit toch een heerlijke tijd om in te leven, wat een chaos, daar wordt je sowieso al doodmoe van. Dus ergens geloof ik niet meer in medemenselijkheid en hulp van de naaste.
Maar goed, het was een vriendelijk aanbod om mijn verhaal neer te schrijven, maar ik kan een ander beslist geen advies geven hoe die zijn of haar moeheid overwinnen kan, want waar twee blinden elkaar leiden vallen ze allebei nietwaar? (O, maar toch (!) Mijn moeder, die helaas ook niet meer is, had een geweldige truc: Zij was ALTIJD vrolijk naar de ander toe, of ze zelf nou in de ellende zat of niet, en waarachtig, als zij kwam begon de zon te stralen. werkelijk, niet te geloven, ik mis haar).
Nou, ik zie wel of dit iets uithaalt, het is mijn laatste noodkreet aan een wereld vol egoïsme en onbegrip. afz. Doordoen.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs