"Er op" en "er over"

by Fonny
(Zeist)

Mijn huwelijk ervaarde ik als een van de beste. Zo zelfingenomen was ik wel. Wat anderen kon overkomen, ging mijn deurtje vast voorbij. Zonder erbij stil te staan, naar mijn eigen "ikje" te luisteren, vlogen mijn huwelijksjaren aan me voorbij. 28 jaar. Toch waren er momenten dat ik (onbewust BEWUST) voelde dat er geen gelijkwaardigheid was. Ik wilde maar één ding, de ander gelukkig maken. Daar richtte ik mijn hele leven naar in. Knagend voelde ik een regelmatige teleurstelling. Lachen deden we niet veel meer. Wel genoten wel van de sex die er zeer regelmatig was. Een van de teleurstellingen was, de manier waarop ik te huwelijk werd gevraagd. "hoe zit het eigenlijk met jou, wil je wel met me trouwen, ik kan het huis ook wel alleen betalen?". In dezelfde vaart kreeg ik te horen "als ik je in je auto voor me zie rijden, krijg ik vlinders in mijn buik". Het compenseerde steeds weer. De te hoge en te lage verwachtingen. Mijn man werd snel verliefd. Ik voelde het, maar achtte mijn persoonlijkheid, betrouwbaarheid en liefde groot genoeg om verliefdheden van mijn (inmiddels ex-man) het hoofd te kunnen bieden. Regelmatig heb ik in de periode van ons huwelijk (28 jaar) kleine stemmetjes in mijn hoofd gevoeld. Ik voelde maar uitte ze niet. Grappig. Na zijn 50e besloot hij zonder aankondiging de handdoek in de ring te gooien. Grappig, ik was teleurgesteld, voelde me belazerd, wist dat hij me vaker bedonderd had en voelde me bovenal heel erg vrij. Ik mocht mezelf ervaren hoe ik ben. En luisterde eindelijk naar mijn eigen gevoel. Ik ben helemaal geen sloof, uiterst creatief, een heerlijk gezelschap voor mezelf en anderen en boven alles heel erg betrouwbaar. Mijn huidige partner lijkt niet op de man die ik ooit aanbad. Er is gelijkwaardigheid. We luisteren naar elkaars behoefte. Voelen elkaars probleempjes, willen het voor onzelf en elkaar leuk en spannend houden. Mijn mooiste ervaring is, dat ik op mijn 51e een parachutesprong maakte. Een sprong in een nieuwe start. We spelen veel spelletjes, gaan veilingen af en proberen samen via facetime leuke veilingkavels binnen te halen. Benoemen eventuele probleempjes en zoeken samen naar creatieve oplossingen, hebben bewust gekozen om niet (voorlopig althans) samen te wonen. We zijn de ene week bij mij: Mijn partner heeft dan "hotel", wordt in de watten gelegd en mag zich helemaal laten verwennen, de week daarop heb ik "hotel". Heerlijk, niets hoeven doen en me overleveren aan al die verwennerij. Het programma is steeds weer een verrassing. Kleine onverwachte lekkernijen. Kleine attenties waarvan je weet dat de ander er zo van kan genieten. Er komt een tijd dat we gaan samenwonen. Wat mij betreft integreren we de "hotel" functie.....totdat we weer iets anders leuks ontdekken. Het leven is mooi, vergeet vooral niet te genieten.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs