help mijn man is een narcist en we hebben een zoontje

by alice
(flevoland)

Het is een lang verhaal maar probeer het zo kort mogelijk te houden.
Mijn vriend en ik zijn nu 12 jaar samen en samenwonend,we hebben en zoontje van 10maanden...ik vraag mijzelf af waarom ik niet eerder ben weggegaan en het zover heb laten komen.hij is altijd wel heel egoistisch geweest computerverslaafd geweest en zit elke avond en weekend boven achter zn bouwpakketten, we doen nooit iets samen want alles vind hij stom, en zegt wacht maar als hij groter is dan gaan we alleen maar weg; ja dingen doen die hij leuk vindt maar we zijn er nu ook nog? Als ik er wat van zeg ben ik een zeikerd en gun hem niks want hij werkt 5dagen en ik 2 en moet niet zo ondankbaar zijn.... Vervolgens wordt hij snel boos tot agressief aan toe. Mjn zoontje is een lastige slaper en ben altijd degene die er vroeg uit gaat voor hem,als ik dan aan hem vraag of hij het een keer over kan nemen dan is het van nee want jij kan overdag slapen, ja hoor misshien een uurtje over de hele dag, hij blijft dan gerust tot half1 in bed liggen. Ik ben dan vaak met mn moedr het dorp in en als hij sigaretten nodig heeft dan moet ik maar naar huis komen want ik geef ons zoontje te eten. Alles moet gaan zoals hij wil, overal wat op aan te merken en niks is goed,ik krijg zelfs de schuld als hij gaatjes heeft in z'n kiezen want ik haal 7up wat hij graag drinkt. Alle bedoelingen zijn goed maar elke keer draait hij het zo dat ik fout ben. Als onze zoon huilt zegt hij kankerjoch of vraagt bot of het geen mongool is. Ik loop altijd op m'n tenen en als hij huilt ren ik snel naar boven omdat ik die opmerkingen niet kan aanhoren. Hij word heel snel boos en slaat mij soms waar m'n zoontje bij is, ik krijg van alles naar mijn hoofd. Hij heeft gezegd dat hij niet meer van mij houdt en hij mij niks meer gunt....hij zegt jij krijgt niks meer en hij krijgt ALLES...toen hij in de keuken stond en ik even buiten was heeft ons zoontje z'n sigaretten te pakken gehad en zat te spugeb...ik zei kan je dan niet eens even opletten?nou toen flipte hij weer en sloeg me waar hij bij was..nu praten we geen woord tegen elkaar, ik wilde zo graag een fijn gezin maar ik weet niet meer wat ik moet doen. Elke keer praat ik het voor mezelf goed en hoop dat het weer beter gaat ik wil er steeds moeite in stoppen maar het wordt niet gewaardeerd..en weg gaan durf ik niet omdat we ouderlijk gezag hebben en ik bang ben om m'n zoontje af te moeten staan...ik wou dat ik er nooit aan was begonnen met hem. Hij verplicht mij ook om z'n ouders voogdij te geven maar dat wil ik niet en dan dreigt hij dat hij er hoe dan ook voor gaat zorgen dat het wel lukt.. ik weet niet meer wat ik moet doen..zucht

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs