herstel na burn out

by bauke vd meer

Hallo,


Ik heb uw stuk met veel herkenning gelezen. Ik (27jr) ben herstellende van een burnout en herken het patroon van de piekinspanning in mijn herstel enorm. In het kort komt het er op neer dat mijn burnout komt doordat ik geen voldoening uit mijn werk haalde en toch 60 uur in de week werkte in het familiebedrijf, fysiek was het ook nog eens zwaar werk omdat ik timmerman was. Daarnaast trainde ik ook nog 3 keer in de week echt enorm zwaar (kickboksen).

Op een ochtend toen ik vroeg van bed moest om te werken stapte ik uit bed en liep gelijk tegen de slaapkamermuur op. Toch ben ik aan het werk gegaan maar halverwege de dag ben ik gestopt en naar de dokter gegaan. De diagnose was dat ik waarschijnlijk een onsteking in mijn evenwichtsorgaan had en dat dit na een paar dagen wel weer over was.

Het liep echter anders, na een week werd het alleen maar erger en voelde ik mijn benen niet goed meer. Na wat onderzoeken bij de dokter en later in het ziekenhuis moest ik thuis wachten op een MRI scan. Dit zou ongeveer 4 weken duren. In die weken werd het alleen maar slechter, ik sliep heel veel en mijn gevoel in mijn benen werd steeds minder. Was ik eerst nog in staat om de hond 10 minuten uit te laten, 2 weken later kon ik amper van de bank naar bed komen. Op een gegeven moment ben ik opgenomen in het ziekenhuis omdat ik mijn lepel bij het eten niet meer aan de mond kreeg, het was simpelweg te zwaar.

Na een week in het ziekenhuis en onderzoeken mocht ik naar huis, mijn lichaam was oververmoeid was de diagnose. Ik was nog steed in de veronderstelling dat ik een virus of iets dergelijks moesten hebben maar ging naar huis. Het lopen ging wel weer iets beter maar de enorme vermoeidheid bleef. Toen ik twee weken later op een avond een eindje ging rijden met mijn motor kon ik de weg naar huis niet meer vinden terwijl ik hetzelfde stuk wel veel vaker had gereden.
Toen ik eindelijk bijna thuis was en door het dorp naar huis reed hield een goede kennis mij aan. Wat eerst als een sociaal geprekje begon bleek daarna een breekpunt te wezen in mijn gedachten. Hij had namelijk ook een burnout gehad en herkende veel van zichzelf in mijn klachten. Voordat ik ziek werd praten we al veel met elkaar, en daarin vond hij mij veranderd, ik was negatiever en kortaf geworden zei hij. Hij vertelde mij dat ik er maar eens rustig over na moest denken en aan het idee moest wennen dat het misschien toch wel oververmoeidheid was.

Thuisgekomen ben ik toen gebroken, ik heb lang met mijn vriendin gepraat voor dat we gingen slapen. Ik was eigenlijk best wel ongelukkig terwijl dat voor de buitenwereld niet zichtbaar was. Ik was altijd de sociale jongen die iedereen wilde helpen en advies gaf maar het eigenlijk zelf dus het geluk niet kon vinden. Die nacht heb ik echt super goed geslapen, 16 uren aan een stuk door.

De andere dag heb ik mijn dokter gebeld voor een afspraak en hebben we besloten welke weg ik moest volgen voor mijn herstel. Na een aantal gesprekken met mijn psycholoog knapte ik wel op. De vermoeidheid blijft echter. Tussen het punt van het praten met de psycholoog en weer aan het werk mis ik enorm de begeleiding.

Eigenlijk ben ik niet zo van het opzoeken van advies op internet omdat ik van mening ben dat je op google niet in 3 minuten je eigen diagnose kunt stellen waar een gespecialiseerd iemand jaren voor leert. Maar ik ben wel op zoek gegaan naar 'lotgenoten', hoe herstellen zij, hoe krijg je je energie terug. Zo kwam ik dus op uw site terecht. Door de grafiek zie ik dat ik mijn activiteiten te veel in piekmomenten verdeel. Ik ga proberen dit te veranderen in meerdere korte momenten.

Nu ik dit opschrijf merk ik eigenlijk dat het ook oplucht om het op te schrijven. Normaal schrijf ik nooit, ook niet op forums of dergelijke. Probeer altijd zo onafhankelijk mogelijk te zijn. Ik vind het fijn dat u dit gedeeld heeft op het internet, het is weer een breekpunt voor mij, eindelijk zie ik hoe ik mijn herstel verkeerd aanpak. Ik loop anderhalf uur met de hond en ben de hele dag weer moe, 's avonds boksen en daarna de andere dag herstellen. Inderdaad piekmomenten zie ik nu. Ik ga proberen om dit aan te passen. Erg bedankt voor het delen van uw ervaring.

Met vriendelijke groet,

Bauke vd M

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs