Het leven van de narcist zelf deel 3

Lezers,

Ik heb reacties gehad op mijn eerste verhalen, van mensen die met dezelfde problemen kampen. Ik heb helaas nog niets gehad van mensen die net als mijn vriendin, te kampen hebben met een narcist. Graag hoor ik die ook. Ik ben benieuwd naar de confrontatie.

Ik lees in de reactie veel over relaties met moeders. Ik kan me niet zo veel specifieke dingen herinneren. Ja er was veel ruzie, en het was met twee adhd'ers een druk gezin. Maar ja, ik weet dat mijn stemming van de dag mijn herinneringen aan vroeger verkleuren. Soms lijkt het een donkere tijd met veel ellende, soms lijkt het allemaal niet uit te maken. Ik wil er niet te veel meer over nadenken, maar me bezig houden met nu en de toekomst. Het is achter me, en ik laat het achter me. Elke confrontatie die ik opzoek met betrokkenen (zoals mn moeder) eindigt toch in emoties waar ik niet veel mee kan en ik wil mijn moeder eigenlijk niet meer lastig vallen met mijn probleem.
Gister las ik het treurige nieuws dat Jon Lord van Deep Purple is overleden. Welliswaar is hij boven de 70, maar toch heb ik de cd Deep Purple in Rock in mijn donkere dagen gedraaid. Op mijn knieen lag ik met mijn gitaar in de hand voor supernarcist Richie Blackmore. (zou kunnen).
Dat even tussendoor. oja...ik wilde een reactie plaatsen op de condoleance register. Ik had al een mooi tekstje bedacht maar dacht toen, oja, daar gaan we weer. Ik heb het dus niet gedaan, maar gewoon eens proberen te voelen wat de emoties met me deden. Uiteindelijk niet zo veel, maar toch denk ik dat ik er goed aan heb gedaan, me niet te laten verleiden iets prachtigs te schrijven in het register (met in het achterhoofd, wat mensen er van zullen vinden)

Ik lees veel verhalen over psychologen, mensen/slachtoffers van narcisme. Ik lees wat zij meemaken en de druk waarmee ze leven. Ik geloof dat.
Ik lees ook dat narcisten soort van ongeneeslijk worden verklaard. Ik geloof dat niet.
Er is een buitenkant en een binnenkant. Dat voel ik.
Elke dag doe ik mijn best de buitenkant te trainen:

Ik maak nog steeds grapjes, maar sta niet vooraan en houd na 1 of 2 grapjes op.
Ik kijk mensen aan, en probeer ze als gelijke te zien, niet meer, maar ook niet minder. Ik probeer mijn stellige meningen te temperen en niet naar buiten te gooien.
Ik probeer processen te beschouwen in plaats van aan deel te nemen of te initialiseren.
Ik probeer echt oprecht geinteresseerd te doen(zijn) in mensen en hun bezigheden. Ik vraag door en probeer niet steeds het te vergelijken met mijn eigen ervaring.

En zo ben ik eigenlijk de hele dag bezig om mezelf iets te kalmeren. Op mijn werk, bij mijn familie en vrienden. Ik merk dat het wel werkt. Ik merk wel wat verrassende blikken zo nu en dan, en het gematigd ,-maar toch in een klein tijdbestek al-, merk ik dat het best leuk is om minder met jezelf bezig te zijn. De eeuwige leegte die ik voel hoef ik niet op te vullen met mijn eigen sensaties. Ik kan ze ook opvullen (blijkbaar) met gevoelens van anderen. Ondanks dit harde werken, merk ik ook dat het narcistisch zijn nog meer energie kost. Narcistisch zijn gaat weliswaar automatisch en deze zelfbedachte trainingen kosten me veel concentratie en correctie, maar uiteindelijk houd ik er meer energie aan over.

Het kan dames en heren. Ik weet het zeker. Iedere psych kan wel zeggen van niet, maar wat weten zij er van wat er binnen in een mens afspeelt?

Vorige week was er een intervieuw op de radio van iemand met een tumor die niets meer kon. Stukken hersenen waren gewoon weg gehaald. Maar met veel trainen leerde ze alles weer opnieuw. Praten, lopen, denken, enz. Natuurlijk blijven er wel een paar zwakke puntjes, maar goed. Voor mij betekent het dat wij narcisten ook mensen kunnen worden met emoties, oprechte betrokkenheid en liefde.
We moeten er gewoon keihard voor werken, maar dan lukt het!

groet,
Rutger

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs