Comments for het ravijn

Average Rating starstarstarstarstar

Click here to add your own comments

Nov 24, 2015
Rating
starstarstarstarstar
Ook net gebroken met narcist
by: R

6 dagen geleden kwam voor mij de druppel. Hij heeft me, na een ruzie om een kleinigheid, letterlijk de deur uit gegooid, met kapotte kleding en blauwe plekken tot gevolg. Ik wist al veel langer dat er iets niet klopte, maar kon er niet de vinger op leggen. Thuisgekomen ben ik beginnen opzoeken, en narcisme past hem als een handschoen (ik had eerder in onze 2-jarige relatie gedacht dat het een alcoholprobleem was, of borderline..)
Na 2 dagen kreeg ik een bericht van hem, waarin met geen woord gerept werd over de ruzie. Ik heb hem laten weten dat ik even tijd voor mezelf nodig heb om dingen op een rijtje te krijgen, en daar ben ik nu heel blij om. De volgende dag weer bericht, ik antwoordde opnieuw dat ik tijd en ruimte wilde, dat ik mijn emoties eerst wou kalmeren om dan mijn verstand te kunnen raadplegen. En met elke dag dat ik hem niet zie, krijg ik meer rust in mijn hoofd. Ik ben iedere dag aan het opzoeken, verhalen van lotgenoten aan het lezen. En meer en meer groeit bij mij het besef dat deze relatie giftig is. Ik hou ontzettend veel van hem, maar realiseer me dat ik hou van zijn spiegelbeeld. De persoon die hij in het begin leek te zijn, en die ik te zien kreeg in de kruimeltjes geluk naderhand. Het doet pijn, dit te realiseren, maar elke dag word ik sterker.
In mijn berichten naar hem (enkel geantwoord, niks zelf gestuurd, en enkel maar die twee dagen) ben ik duidelijk, maar zonder emotie. En dat is wat ik me ook voorneem om aan te houden als ik hem ga spreken. Hij is nog niet op de hoogte van mijn beslissing, daar ga ik ook nog een week of zo mee proberen wachten. En het dan ook zo brengen: als mijn beslissing om er een punt achter te zetten. Niet teveel ingaan op details, enkel dat er een grens overschreden is waarvan ik mezelf beloofd heb dat niet meer te laten gebeuren. Ik ga me niet laten uitlokken tot discussie, en VOORAL geen emotie tonen. Uitgestreken gezicht, kalme toon.
Ik heb voor mezelf een symbool gevonden: ik ga, onder mijn kleding, iets van een armband (stukje stof oid) om mijn arm doen. Dat staat symbool voor mijn harnas, mijn harde beschermende pantser. Zolang ik bij hem ben om de boodschap over te brengen en spullen uit te wisselen, draag ik mijn koele harnas en kan hij me niet raken of uit de tent lokken.
Huilen doe ik erna wel, als hij het niet ziet.
Ik moet helen van deze liefde, het doet erg veel pijn, maar ik besef dat het een illusie was. Het was niet wat ik dacht dat het zou kunnen zijn of worden. En door afstand te nemen kan ik nu de dingen in perspectief zien, zoals ze werkelijk waren. Dit was geen liefde, dit was een emotionele gevangenis.
Wees sterk, zet je masker op en trek je harnas aan als je face to face met hem staat. En ipv te zeggen: ik hou van hem, zeg: ik hou van mezelf. Ik verdien dit niet!

Jan 06, 2015
Rating
starstarstarstarstar
comments voor het ravijn
by: Anonymous

Heel goed van je dat je uiteindelijk de knoop hebt doorgehakt! Je kan niet met iemand leven die een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Het zuigt alle energie uit je en je verliest je gevoel van eigenwaarde. Ik spreek uit eigen ervaring, want ik heb dit meegemaakt met een oud vriendin van mij. Ik heb de knoop uiteindelijk ook doorgehakt, maar zij is het hier niet mee eens. Ze probeert op allerlei manieren contact te zoeken en zet zichzelf in goed daglicht en ze doet alsof ik hulp nodig heb. Toen ze erachter kwam dat ze mij niet kon bereiken heeft ze dit via iemand anders gedaan. Ze heeft met die andere persoon een goede vriendin van mij benaderd. Op dat moment besefte ik dat er iets aan de hand is met haar. Ik heb op internet research gedaan en me verdiept in het onderwerp narcistische persoonlijkheidsstoornis. Volgens mijn gevoel leidt ze aan deze stoornis. Ik weet het niet zeker, omdat ik door de voorgevallen situatie heel erg aan mezelf twijfel. Maar ik weet wel dat ik geen enkel contact meer met haar wil.

Stay strong! Tip; Vermijd contact met hem. Dit is voor hem een kans om weer op je gevoel in te spelen.

Succes met de situatie!

Nov 24, 2014
Rating
starstarstarstarstar
mijnenveld
by: geen grijze muis

Het is exact het verhaal wat ik ken. En heerlijk dat ik het lees van een ander. Mijn Narcist was een NETTE narcist. Ik leerde deze fantastische, intelligente, humoristische, zorgende, workaholic kennen als de liefde van mijn leven. Ik werd op handen gedragen. 2 jaar lang. Tennminste, als ik wel binnen de lijntjes liep. Hij sprak ze niet uit, die lijntjes, maar ik wist ze feilloos te vinden. Het is als het ware, lopen op een mijnenveld.Om vooral te vermijden dat er een bom ontploft. Je wordt doodmoe van dat gespring, maar je hebt het er voor over. Je leert een conditie op te bouwen, te anticiperen als geen ander. Als je er moe van wordt echter en ook wel eens aan de kant zou willen staan, en je zegt er wat van....dan begint er iets te veranderen. Het is de bedoeling dat je binnen die lijntjes loopt, want anders is de relatie niet perfect. Alles moet perfect, een idylle blijven. Hij de meester, de almachtige, (de rest van de wereld is gestoord en wij zitten in een liefdes-kokon waar hij de regels van bepaald, zonder dat hij ze uitspreekt). Ik kon gelukkig later teruglezen in mijn dagboeken, in hoeverre ik me al had aangepast, op de kleinste dingen. Omdat ik schrok, of aan mezelf ging twijfelen. Je hebt het niet in de gaten. Zo sluipend gaat het. En je wordt een meester in het mijnen-springen. DUs...waren er ook geen vervelende woorden. Er was alleen altijd onderdrukte woede, die als stress en onrust werd benoemd door de narcist zelf. Een permanent gevoel van "er is iets. Wat zou er zijn? Heb ik iets gedaan? Loop ik niet goed? Heb ik iets gezegd wat verkeerd viel?" had ik wel. Ik leerde er naar te vragen, om te snappen of ik het goed zag. Maar dan werden die vragen altijd ontkennend beantwoord. Je vraagt je op het laatst inderdaad af, of je de dingen die je vermoedt, nou wel of niet gebeuren. En dus daarmee, of je de dingen nou wel goed ziet??? En als je daar dan heeeeeeel voorzichtig iets van gaat zeggen, dan wordt de boel afgedempt met een putdeksel, en vervolgens wordt er gewezen naar je gevoeligheid. Zo leefde ik uiteindelijk als een gestresste kip, met geen enkele mogelijkheid tot normale volwassen groei van de relatie. Er was alleen maar "een in stand houden van de "status QUO". Er restte mij maar 1 ding; daar waar ik wat kon betekenen, daar kon ik wat aan doen; aan mijn eigen gevoel van eigenwaarde over mezelf. En toen ik daar aan begon, ging het langzaam mis. De narcist deed geloven dat we bij elkaar zouden blijven. Hij sprak alleen nu uit dat ik degene was die wel voor moeilijkheden zorgde. Na alles wat hij had gedaan. Ik hoopte op zelfinzicht. Maar helaas. Dat kwam niet. Erger nog...mijn hoop, mijn liefde (jazeker, die was er heel diep. Helemaal vervlochten met zijn wezen OMDAT ik zo rekening met hem hield) werd vermorzeld door een totaal onverwacht einde. Diep geschokt ben ik achtergebleven en heb 2 jaar diep in een depressie gezeten. Gelukkig bestaan er sites zoals deze, waardoor je begrijpt waar je in hebt gezeten. Want zelfs nu, kan ik nog hevig in de war raken. Het zal nooit meer helemaal verdwijnen. Je blijft achter, machteloos in je gevoel van verweer,machteloos in normale groei, machteloos in laten zien wie je werkelijk bent, machteloos in de liefde die er wel degelijk is, machteloos in hulp bieden aan iemand die een probleem heeft, machteloos in afscheid. Afschuwelijk. Vervolgens sta je machteloos te kijken naar de volgende liefde, die als een nimf in zijn armen vliegt. Waardoor je weer gaat denken; zie je zij krijgt hem wel! Dit is de perfecte combinatie voor deze man, waardoor hij wel in evenwicht komt! Je blijft zitten wachten tot die relatie ook vastloopt. Als bewijs. En als het niet gebeurt, denk je alsnog dat je gek bent. Probeer dat allemaal maar eens weer recht te breien in je hoofd. Jammer dat er veel mensen zijn die zeggen; "Ach kind, dit komt zo vaak voor". Men weet niet, hoe slopend en bijna dodelijk dit kan zijn voor ziel en psyche. Juist bij de NETTE narcist. Omdat je MACHTELOOS staat in alles wat je bent, zonder dat je het weet, dat je zo geworden bent. "de gekookte kikker" wordt het ook wel genoemd.
Ik wens elke vrouw, die dit meemaakt, alle liefde, sterkte en hulp die nodig is, om zichzelf weer te vinden...!

Aug 17, 2014
Rating
starstarstarstarstar
reactie op anoniempje
by: d

Wil je geloven dat ik zelf ook angst heb dat hij erachter komt dat ik hier iets gepost heb !

Voor de buitenwereld is hij een hele rustige , goedaardige ( mooie ) man , met een goede functie en een super mooi huis . Kortom .. ik werd ook nog geprezen met zo'n goede man ! Oh wat had ik geboft met zo'n lieve knappe man .
En eerlijk gezegd , geloofde ik dat zelf ook nog ! Ik dacht idd dat alles aan mij lag , dat ik zelf egocentrisch was , dat als ik maar meer mijn best deed hij geen reden zou hebben om in ( valse ) woede uit te barsten .
Ik was ( en hopelijk in de toekomst weer ) een nogal spontane vrouw die makkelijk lacht en erg open staat voor het welzijn van andere . werk dan ook in de gezondheidszorg . Nou daar is momenteel niet zo veel van over .
Ik ben zo vaak op het verkeerde been gezet ..
zei hij bv zelf dat iets zwart was ( wat het ook daadwerlijk was ) en ik beaamde dat dan kon hij boos worden omdat ik toch wel zag dat het wit was en of ik hem in de maling wilde nemen .
zo ging hij te werk met allerlei kwesties.
op een gegeven moment weet je het zelf niet meer !
Ik hoop echt voor je , dat je je verhaal eerdaags durft te doen !!

D

Aug 15, 2014
Rating
starstarstarstarstar
Iedereen is blind, behalve ik
by: Anonymous

Wow, je verhaal intrigeert me. Het klinkt zo herkenbaar. Het is jammer dat ik mijn verhaal hier niet kan doen ivm angst. Maar zo goed dat je er een eind aan gemaakt hebt. Ik heb heel veel zelfstudie gedaan naar Narcisme en Narcistische Persoonlijkheidsstoornis en ik denk dat sommige onder ons een 6e zintuig voor deze mensen hebben (weliswaar vaak veeeel te laat, maar eens dit zintuig gekregen te hebben, voor altijd zal dit blijven. Misschien een positieve wending voor een ev. toekomstige relatie want die fout maak je met een ander niet gauw weer) Maar anderen merken bijv deze ziekelijke persoonlijkheden totaal niet op. En dit is wat mij op dit moment het meest snijdt.

Je gaat bijna denken dat je zelf gek aan het worden bent. Deze slangen en kameleons sluipen je leven binnen om zo even hun eigen ego te laten strelen en oh wee als het moeilijk word dan negeren en dumpen ze je als sneeuw voor de zon.
Het moet allemaal gaan precies zoals het hen uitkomt. Kritiek is een no no, en dan zal je het bezuren op een later moment. Een silent-treatment, dood zwijgen of kritiek terug die zo denigrerend is dat je mond ervan open valt. Deze NPS-ers misbruiken anderen door anderen op te hemelen maar achter hun rug om nog harder te lachen. Ik zie het gebeuren, wil naar deze slachtoffers gillen dat ze op moeten passen met deze persoon. Maar dan ben ik de aansteller? Ze zien het gewoon niet eens. Zo frustrerend!

Misschien dat ik nog ooit mijn verhaal hier kan en durf te doen. Ik denk dat veel vrouwen ineens het licht zien dan en hopelijk zsm weg rennen van hun partner zo hard als ze kunnen... Deze mensen zijn niet te "genezen" Het zijn een hoopje zielige personen.

Click here to add your own comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.

Return to het ravijn .


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs