Het was net echt...

by N
(Netherlands)

Ik heb een driekwart jaar een relatie gehad met een man waar ik stapelverliefd op was en intens van heb gehouden. Na een tijdje kwamen de eerste opmerkelijke situaties. Vreemde, gemene reacties die out of the blue kwamen. Vooral gebaseerd op wantrouwen naar mij toe, terwijl daartoe geen enkele aanleiding was.

Vervolgens kwamen daar momenten bij dat hij onbereikbaar was voor een paar dagen. Tijd nodig had om dingen op een rijtje te zetten. Hij had het ook vaak over voldoende tijd om te relativeren. Ik begreep dat niet zo goed, maar respecteerde de door hem benodigde ruimte. Zijn uitlatingen werden steeds gemener en de buienwisselingen kwamen steeds vaker. Als gevolg hiervan heb ik een paar keer geprobeerd weg te gaan. Ik ben meerdere malen vastgehouden tegen mijn wil in.
Mijn sleutels zijn op hardhandige wijze afgepakt en uiteindelijk heeft hij mij zo hard geduwd omdat hij geen controle had op de situatie.
Na weken van geen contact kwam weer het contact zoeken, excuus aanbieden en alles op alles zetten om mij terug te halen. Zodra ik daar weer aan toe gaf, werd ik bijna linea recta weer van hem afgeduwd. Door nare opmerkingen te maken of door simpelweg niets te laten weten. Ik vond het allemaal zwaar frustrerend en ik voelde me onmachtig en onzeker door zijn gedrag. Ik kon er ook slecht met hem over praten. Ofwel situaties werden verdraaid of ontkend, ofwel de ontstane situatie werd in zijn ogen altijd door mijn gedrag veroorzaakt. Het was mijn schuld dat hij agressief werd etc etc.
Op een van zijn laatste pogingen om mij terug te krijgen vertelde hij mij dat hij honderden keren zou zijn verkracht door een leerkracht en dat al zijn botten door zijn ouders zouden zijn gebroken. Alhoewel ik niet twijfel aan het feit dat hij een zeer liefdeloze en gruwelijke jeugd heeft gehad, vermoed ik dat hij dit wel erg overdreven heeft in een laatste poging mij terug te krijgen.
Ik heb zelf twee kinderen en ik had soms echt het idee dat ik een puberale vriend had. De in dit artikel genoemde gedragingen herken ik allemaal in meer of mindere mate.... Helaas...
Ik wens iedereen veel sterkte in dergelijke relaties, het is zeker niet makkelijk en voor mij onmogelijk gebleken...

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs