Hoe blijf ik ‘in control’?

by Michaela
(Utrecht)

Ik leef inmiddels 9 maanden met de gevolgen van een herseninfarct waardoor in tweede instantie epilepsie is ontstaan. Zomaar op een ochtend belandde ik buiten bewustzijn in het ziekenhuis. Niet iets waarmee ik rekening hield, als 39 jarige met een vol bestaan.


Tja en dan de diagnose hersenletsel. Eerst overheerste euforie dat ik er wel heel goed ben afgekomen. Ik kan immers nog bewegen en praten. Maar… al snel werd duidelijk dat er toch wel wat aan de hand is: de onzichtbare gevolgen!

De besluitvormings-eenheid
Op deze site staat beschreven hoe aandacht en concentratievermogen nodig zijn om goed besluiten te nemen bij het autorijden. Niet alleen in het verkeer maar in het dagelijks leven draait het continu om het nemen van besluiten. Omdat hersenletsel mijn concentratie en de duur waarin ik aandacht vasthoud heeft verkort, moet ik hulpmiddelen vinden om zo goed mogelijk beslissingen te blijven nemen. Om in onverwachte situaties vol drukte en afleiding ‘in control’ te blijven, probeer ik mijn hersenen structuur te bieden. Ik zal het illustreren met een voorbeeld uit het verkeer.

Ik heb nog niet mogen autorijden omdat m’n hersenletsel gepaard gaat met epilepsie, maar ik fiets wel in het vaak drukke stadsverkeer. En dat levert genoeg onverwachte situaties op. Om daarin te blijven functioneren, gebruik ik mijn kennis uit de luchtvaart. Een groot deel van elke vliegopleiding is gericht op leren omgaan met (potentiële) noodsituaties. Vermoed je een storing, dan volg je de checklist DODAR (Diagnose, Options, Decision, Action, Review).

Wat ik daarmee kan in het verkeer? Een voorbeeld: ik nader een kruispunt dat volledig op de schop gaat. De aannemer heeft alles met rood/witte versperring afgezet. En is een woud aan gele borden met letters die omleidingroutes aangeven. Fietsers en automobilisten zitten elkaar in de weg, toeteren en gebaren. Ik weet het even niet. Het is te veel input voor mijn hersenen. Ik zet DODAR in. Diagnose = ik ervaar chaos. Options = 1) ik kan proberen in deze chaos toch de juiste omleidingsroute te ontcijferen 2) ik kan zelf een alternatieve route bedenken 3) ik kan een rustige plek zoeken om ‘bij te komen’ 4) ik kan hulp vragen aan een andere fietser. Decision = De chaos in m’n hoofd is groot. Ik heb een ‘time out’ nodig. Ik kies Option 3 (een rustige plek zoeken). Action= ik ga een stukje terug, naar een rustige straat. Review= ik kom inderdaad tot rust, actie heeft effect, ik denk na, realiseer me dat ik een alternatieve route ken. En kan verder. (overigens ben ik na een chaotische situatie in ’t verkeer ook wel eens omgekeerd, terug naar huis. Tja, niet elke ervaring, kan een succeservaring zijn ☺ )

Zo opgeschreven lijkt het een tijdrovende zaak om zo’n checklist af te werken. Maar… voor procedures geldt: die moeten routine worden. En dat krijg je door te oefenen. In de praktijk, maar ook gewoon thuis op de bank door je situaties voor te stellen. Ik merk dat als ik m’n hersenen de structuur biedt van een –voor mij bekende- checklist, ik net het beetje houvast vind, dat ik nodig heb om te blijven functioneren.

Is mijn advies nu dat iedereen met hersenletsel, die chaos ervaart in onverwachte of complexe situaties, een theoretische vliegopleiding moet volgen? Nou nee, dat lijkt me niet! Waar ik terug val op m’n kennis uit de luchtvaart, vindt een doorgewinterde projectmanager misschien een handig hulpmiddel in de Demming cirkel (Plan, Do, Check, Act)? En zo zijn er vast veel meer handigheidjes (checklists of totaal iets anders) te verzinnen. Ik ben benieuwd naar andere ervaringen!

En behalve het houvast dat de checklist mij biedt, heeft de aanpak nog een effect. Ik ben associatief en actief bezig met de gevolgen van mijn hersenletsel. Ik experimenteer met wat ik wel en niet kan. Vind uit in welke situaties mijn hersenen anders reageren dan ik gewend was. Dat geeft mij (voor een deel) het gevoel van autonomie terug. Op zoek naar hoe ik zelf mijn nieuwe leven kan regisseren. Behandelaars en therapeuten zijn dan vooral waardevolle sparringpartners. En dat is precies de ‘tone of voice’ die me zo aanspreekt op deze website!

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs