Ingewikkeld

by J
(Nunspeet)

Hallo allemaal,


Mijn verhaal begint in 2007. Op een wedstrijdterrein voor dressuur en springpaarden. Mijn zus zou daar met haar paard aan meedoen en ik was chaffeur omdat een B rijbewijs verplicht is bij het besturen van auto met trailer. En daar ging het mis. Bij het uitladen van het paard, ik stond achter op de klep en probeerde de stang te verwijderen waar het dier nog voor staat toen het dier plotsklaps van iets schrok en met grote vaart naar achteren schoot waardoor de stang van de trailer in mijn gelaat werd geslagen. Ik weet hier niets meer van.
Gevolg, orbitafractuur, meerder botbreuken in gelaat een zware hersenschudding en een whiplash.
Waarom ik mijn verhaal hier schrijf is omdat ik nu inmiddels ruim 5 jaar verder ben en dagelijks nog met de gevolgen moet leven.
Op dit moment zijn we bezig alles goed in kaart te brengen wat betreft het letsel ivm de verzekering.
Ik heb in totaal ruim een jaar gerevalideerd waarbij ik met name mijn grenzen van capaciteit heb moeten leren accepteren.
In het begin, ook tijdens revalidatie, werd gesproken over een vermoedelijk contusio cerebri. Op een scan was er echter (gelukkig)geen beschadiging te zien. Maar ik zat en zit nog wel met het feit dat ik niet meer functioneer als voorheen. Enkele weken geleden kwam het rapport van de neuropsycholoog binnen met de conclusie geen directe schade aan het brein echter wel een vermindering en traagheid van het cognitieve functioneren. Ook pijn in nek en schouders en rug zouden mijn functioneren negatief beinvloeden.
De neuroloog constateerde afwijkingen in het bewegen van nek en schouders. Verdere conclusie; licht schedel en hersenletsel.
Het laatste onderzoek zal vandaag plaatsvinden en dit betreft de schade aan mijn gezicht/oog. Ik heb een orbitafractuur opgelopen en deze veroorzaakt veel pijn en zicht problemen.

Waar ik tot op vandaag de dag tegen aan loop is dat ik nog maar weinig energie over heb. Inmiddels werk ik niet meer (arbeidsongeschikt verklaard) en is de zorg voor mijn zoontje en huishouden me meer dan genoeg. Ik ben erg snel moe en overprikkeld. Paardrijden (was ooit werk en passie)kan niet meer.
Ondanks dat er op de scan geen hersenbeschadiging zichtbaar is ondervind ik wel problemen op dit gebied. Wellicht zal het zo zijn dat alle zaken, orbitafractuur, hersen/schedelletsel en whiplash elkaar versterken maar feit is dat ik me continue moet aanpassen.
In het dagelijkse leven heb ik me inmiddels aangepast voor zover dat lukt. Het vergt ook veel van kind en partner. Partner heb ik overigens na ongeluk leren kennen dus hij weet niet beter. Maar toch moet hij zich ook vaak aanpassen.
Bv de kids die te lawaaierig zijn of de tv die 'ineens' heel hard lijkt te staan. Of dat ik niet meekan naar een feestje oid.
Mijn dagen moet ik plannen. Als ik weet dat iets op de agenda staat dan probeer ik voor die tijd rust in te plannen zodat ik energie overhoud voor die activiteit.
Ben vaak in de ochtend al weer op. Moet dan even bijtanken om weer verder te kunnen.
Ook heb ik een dagelijks opgefokt gevoel, schrik van geluiden en of iets wat ik plots zie. Overgevoelig dus. Kan dan ook heel geirriteerd reageren op iets kleins. Maar dat is dan voor mij zo'n grote prikkeling dat ik niet anders kan.
Zodra ik veel rust om mij heen heb, mijn zoontje bij zijn vader (weekend) en mijn vriend even bij zijn eigen kinderen in zijn eigen huis, dan wordt dit wel iets minder.
Wat ik nu graag duidelijk wil is of er nog meer mensen zijn die geen zichtbare hersenletsel hebben, dus op een scan, maar wel met de symptomen zitten. En worden zij hierbij begeleidt door een therapeut of arts?
Herkent iemand zich hierin?

Er is natuurlijk nog veel meer om te vertellen maar ik denk dat iemand die soortgelijk iets heeft zich hier wel in herkent!

Vriendelijke groet,

J.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs