"leven" met narcistische ouders

by masja
(groningen)

Om te beginnen denk ik dat geen een narcist hetzelfde is, maar wel dat er basis kenmerken hetzelfde kunnen zijn.


Opgroeien tussen ouders met narcisme en andere nare persoonlijkheidstoornissen is onmogelijk en kent vele nare gevolgen voor het kind dat opgroeit.

De gevolgen komen later pas tot stand. Hulp heb ik zelf nooit gekregen ook al werd ik dag en nacht 20 jaar lang mishandeld.

Toen ik klein was kon ik niets anders doen dan mijn moeder observeren, je was nooit veilig en ze had altijd een adder onder het gras.

Zo waren de rollen moeder-kind omgedraaid. Ik moest voor haar zorgen en haar plezieren, onophoudelijk, maar ze was nooit blij en tevreden, alleen nep en in gezicht van anderen is ze altijd ontzettend leuk een hoop poeha... Altijd overdreven aanwezig en daarvoor mishandelt ze haar eigen kind waar ze letterlijk plezier aan beleefde. Lol hebben aan het vernederen van je kind.

Ook nam ze altijd de aandacht over die jij eigenlijk verdiende maar ze kon er niet tegen als mensen mij aardig vonden. Dan ging ze altijd nare en lelijke dingen over je zeggen wat mensen nog geloofden ook.

Want ze kon altjd iedereen overtuigen en ze wist ook iedereen naar haar hand te zetten en er voor te zorgen dat mensen mee deden met haar rare denkbeelden over hoe je mij naar moest behandelen. En iedereen deed er aan mee.

Want mijn moeder afwijzen, dan was de wereld te klein. Ging ze manipuleren: zei je nog een keer dan werd ze boos, zei je weer nee dan werd ze nog kwader, nog meer manipulatie, dan ging ze je zwart maken bij anderen; altijd in vaste patronen. Maar altijd naar en negatief.

Ik groeide op bij mijn moeder....mijn moeder was verslaafd aan alcolhol en drugs en het verzinnen van ziektes die ze niet had. Toen ik acht was had ik dat nog niet door, maar het was een leugen. Ze had altijd erge ziektes waar normale mensen dood aan gaan zoals kanker tia,s en bij haar was het altijd binnen twee dagen weer voorbij.

Niemand die dat door had behalve ik. Niemand wilde naar mij luisteren. Maar voor mij zorgen heeft ze nooit gedaan.
Zij had veel mensen om zich heen die allemaal een taak moesten vervullen, of op financieel niveau of op emotioneel niveau, maar je moest iets voor haar doen. Had iemand iets voor haar gemaakt dan ging zij met de eer er van door, zei ze dat zij dat gemaakt had terwijl iemand anders zich uit de naad had gewerkt. Dan kreeg je nog een trap na ook.. dan werd je uitgescholden voor klootzak, rotzak, rothond, idioot. Ondankbaar, ontevreden, ga zo maar door; zulke woorden hoorde ik ook altijd.

Ik had vroeger talenten maar ik mocht ze niet ontwikkelen ..ze hield mij klein en dom. Kreeg nooit positieve aandacht waardoor het leuk is om te oefenen. Nee, dan ging ze je storen omdat ze aandacht tekort kwam terwijl ik aandacht nodig had als kind zijnde.

Ze zag me alleen maar staan als ze me lelijke woorden kon toe roepen en mij rotgevoelens kon geven. Daarna liet ze me links liggen of als ze geld bij je kon halen was ze er ook even...

Maar echte interesse in je tonen dat kunnen zulke mensen niet, alleen als ze er iets aan hebben voor zichzelf.

Ik mocht ook nooit vrienden maken, nooit geen dingen doen die leuk voor me waren. Had ik wel wat dan mocht ik het niet meer doen, vooral niet als ik plezier beleefde, en zo kwam kind Masja in een isolement terecht en ik word er op aangekeken en lijk het leven van de narcist te moeten leven waar ik aan kapot ging.

Ze weet het ook altijd om te draaien: zij schopt je maar ik ben het slechte kind die moeilijk is en lastig. Maar dat ik word mishandeld dat wil niemand horen, want mijn moeder mishandelt en doet dan in het gezicht van iemand anders heel gezellig en sociaal waardoor niemand mij geloofde.

De narcist wordt wel geloofd want ze hebben vaak een knappe verschijning, weten hoe ze op mensen in moeten praten, kunnen overtuigen. Zeggen standaard: nee hoor heb ik niet gezegd, heb ik niet gedaan, jij was dat, het is jouw schuld.

Aan henzelf ligt het nooit want zij zijn altijd fantastisch en jij bent niets.

Mijn moeder had nooit mooie gevoelens in haar lichaam, altijd kwaadschiks bedoeld.

Ik was een kind met mooi hart, maar werd altijd dag en nacht kapot getrapt en ik zit nog steeds met de gevolgen op gescheept.

Mensen zeggen dat mishandelen niet mag, maar ik heb dertig jaar om hulp gevraagd, maar niemand gaf om mijn leven, want mijn moeder was een zogenaamde leider die iedereen weet te beinvloeden.

Mensen vonden mij vroeger eerst aardig totdat mijn moeder dat zag en dan werd ze jaloers en ging ze zeggen dat ik geen contact wilde en dat werd geloofd want dat wist ze goed over te brengen.

Zo is er nog wel meer te vertellen maar dan wordt het wel en heel lang verhaal.
Maar leven zoals mijn moeder is... dat is alijd onmogelijk geweest. Ze is alleen aardig als ze iets gedaan wil hebben en er zelf belang bij heeft en een dank je wel kent ze niet behalve als ze ziet dat dat even moet maar het is altijd gevoelloos en niet gemeend.

Ze gebruikt en misbruikt anderen, zelfs haar eigen kind, maar medelijden heeft ze nooit getoond, zulke emoties kennen mijn ouders niet.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs