Mijn ervaringen met een narcistische (?) partner

by Ronald
(Utrecht)

Mijn verhaal gaat over een vrouw, mijn ex-partner. Want ook vrouwen kunnen vreemd,dreigend, dwingend en treiterend zijn.

Eigenlijk is mijn ex een heel leuke, aardige en sociale vrouw. Voor de buitenwereld vrijwel altijd, maar heel vaak ook voor mij. Uiteraard tot het moment dat het ongezellig wordt, en dan wordt het ook heel ongezellig....

Ik weet overigens niet zeker of hier sprake is van een narcistische persoon, of (ook) van een andere stoornis. Het gedrag spreekt echter voor zich. Uit een bron van honderden voorvallen -van veel ben ik de clou al vergeten of was die nooit duidelijk- wil ik er een paar gedetailleerd vastleggen die ik het meest tekenend vond en vind.
Misschien kan dit anderen helpen bij het herkennen van dit gedrag. Mijn ervaring is namelijk dat de veroorzaker zich tot het uiterste zal inspannen om de voorvallen te bagatelliseren of ontkennen, of zelfs de ander de schuld geeft.

Als eerste wil ik nog wat opmerken over het advies om altijd stelling te nemen tegen dit soort wangedrag. In principe ben ik het daar mee eens. Als je het op zijn beloop laat stimuleer je het gedrag eigenlijk, en je ontneemt iemand de kans zich te beteren omdat nooit gezegd wordt dat het gedrag onaangenaam wordt gevonden.
De keerzijde die ik heb ondervonden is een enorme rancune en slachtofferschap bij de veroorzaker, omdat je het waagt wat te zeggen over het gedrag. Stelling nemen is principieel juist, maar levert naar mijn ervaring nauwelijks iets positiefs op. Ik denk niet dat ik dat in de toekomst weer zou doen. (Om eerlijk te zijn ga ik mensen die ook maar een begin van dit soort gedrag vertonen mijden als de pest.)

Verhaal een: naar de notaris

Als ik op een dag thuis kom uit mijn werk blijkt er een familielid gebeld te hebben of ik die vrijdag mee kan naar de notaris voor een erfrechtkwestie. Ik ben jurist dus de vraag is begrijpelijk. Het is mooi weer en ik laat me ontglippen dat ik eigenlijk had willen gaan zeilen, maar uiteraard toch mee zal gaan naar de notaris.
Mijn partner ontsteekt op dat moment in woede: ik moet dat (zeilen) overleggen etc etc. Niets helpt, ook niet de uitleg dat ik juist niet ga zeilen en dat het maar een idee was en dat zij ook op deze manier dingen aankondigt. Zeker een half uur schelden en tieren.

De volgende dag deelt zij mee: Ik ben morgenmiddag naar X. Waarop ik zeg dat het fijn is dat zij overlegt en dat ze de scheldpartij er maar zelf bij moet verzinnen. Twee dagen later zegt ze: Ik ga met Y een weekend naar Parijs....
Een paar weken later krijg ik te horen wat bij haar blijft hangen van deze hele affaire: Ik doe altijd zo moeilijk als zij ergens naar toe wil.

Verhaal twee: een sterfgeval

Op een dag blijkt dat mijn vader dodelijk ziek is. Mijn partner -die het eigenlijk zelden over mijn vader had- begint vanaf dat moment als volgt te reageren als ik eens iets ongelukkigs zeg of doe:
GVD zo deed die klootzak van een vader van jou natuurlijk ook tegen je moeder (etc). Let wel, het ging hier niet om grote wandaden, maar om ongelukkige dingen die iedereen wel eens ontglippen.
Na een paar keer was ik het natuurlijk wel zat, en heb ik haar gezegd dat ze mijn vader beter buiten de discussie kon laten omdat ik die opmerkingen heel onaangenaam vond mede gezien de omstandigheden.
Hierop reageerde zij met een drie kwartier durende litanie over haar vrijheid van meningsuiting die ik probeerde te beknotten en hoe ik haar onderdrukte en kleineerde.
Later heb ik nog wel eens geprobeerd dit te bespreken -het zat me echt dwars, nog steeds wel- maar het was natuurlijk overdreven en niet gebeurd.

Na onprettig veel ervaring met dit fenomeen is mijn conclusie dat dit soort mensen de onwenselijkheid van hun gedrag net voldoende doorgronden om het te maskeren voor de buitenwereld, maar verder zodanig vastzitten in de rol van ontkennend bagatelliserend slachtoffer dat ze echt niet kunnen inzien wat er nu fout is aan hun gedrag en waarom anderen daar naar van worden.
Bij mijn ex zie ik hierdoor ook veel verwardheid, onrust en onvrede. Verwijten hebben niet veel zin, het is echt een blinde vlek.

Overigens ook heel fijn het eens van me af te schrijven.








Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs