Mijn jongere broer,

by Antonie
(The Netherlands)

Mijn jongere broer komt zeer overeen met de omschrijvingen over Narcisme.


Hij is de jongste van een gezin van vier kinderen.
Mijn ouders zijn echt mensen met een goed hart en zorgzaam. Maar met mijn broertje is dat niet echt een handige eigenschap.
Ik denk ook dat het hierdoor zelfs versterkt is.

Mijn broer is iemand die het niet kan verdragen als het niet om hem draait. Hij laat dan heel erg negatief gedrag zien.

Hij heeft het vooral moeilijk als wij met het hele gezin, mijn ouders, broers, zussen, aanhang en kinderen bij elkaar zijn. Hij drukt altijd de stempel op de sfeer. Iedereen houdt zijn mond maar, want als je dat niet doet, dan heb je een groot probleem met hem. Mijn ouders worden dan ook nog boos, omdat zij eigenlijk bang zijn voor hem en bang dat hij zichzelf wat gaat aan doen. Hier heeft hij ook al vaker mee gedreigd. Mijn ouders buigen zich in allerlei bochten om hem tevreden te houden. Maar hij behandelt hen vaak als oud vuil.

Hij heeft mijn oudste zus al twee keer bedreigd. Mijn jongere zus heeft ook grote problemen met hem gehad.

Zelf woon ik op afstand (180 km verderop). Toen ik de deur uitging, zat hij nog op de lagere school. Maar sinds twee jaar heeft hij het op mij en mijn partner gemunt. Hij probeert mij steeds, als wij een verjaardag hebben of iets dergelijks, onderuit te halen. Hij kan ook erg respectloos en gemeen zijn. Alles moet om hem draaien. Niemand durft er wat van te zeggen. Ik ben de enige die hem een paar keer heeft toegesproken, als hij mijn ouders of mijzelf respectloos behandelde. Dit maakt het alleen maar erger.
Ik heb nu dan ook besloten, dat ik, net als mijn zussen, hem ga negeren en vooral niet met hem de diepte in te gaan tijdens discussies. Wij spreken elkaars taal toch niet. Mijn ouders zijn bang voor hem en nemen hem vaak in bescherming als er weer wat is gebeurd. Zij ontkennen het probleem ook. Eens in de zoveel tijd, als hij weer echt te ver is gegaan, dan vertelt mijn moeder wel eens wat. Maar als ik er dan verder op in ga, dan klapt zij weer dicht, praat zij het weer goed en zegt dat het ook wel mee valt. Ik weet dat zij er erg onder lijden en een schuldgevoel hebben naar hem. Hij manipuleert iedereen, maar hen helemaal.

Een half jaar geleden heb ik hem een mail gestuurd. Dit omdat de wel bekende druppel was gevallen. Ik schreef hem omdat ik hem niet normaal kan bereiken met praten. Maar het zat mij zo dwars, ik trok het niet meer. Ik moest het uiten in plaats van vermijden. Dit is mij niet in dank afgenomen.

Ik heb enorm opgelet, hoe de mail geschreven was, want als ik met de vinger gelijk naar hem zou wijzen, dan leest hij het verder niet meer.
Zijn reactie heeft mij naar Narcisme geleid. Hij reageerde heel boos natuurlijk. Als een klein kind is hij naar mijn ouders gegaan. Helemaal overstuur. Hij heeft mijn voicemail helemaal vol gebruld en mij bedreigd. Ik had in de mail geschreven, dat hij de mail goed moest lezen en dat wij na een paar dagen dan contact zouden hebben.
Ik heb de telefoon dan ook een paar dagen niet opgenomen, als ik wist dat hij het was.
Na een paar dagen heb ik hem gesproken. Hij was opvallend kalm. Hij deed wel denigrerend. Maar toen ik hem uitlegde waarom ik geschreven had en wat mij dwars zit, liet hij mij uit praten. Maar daarna begon hij mij te vertellen wat hem dwars zat. Wat ik had gezegd, viel helemaal weg.
Hij vertelde dat ik hem twee jaar geleden enorm laatdunkend behandeld had. De situatie kon ik mij niet goed herinneren. Ik had hem gevraagd, of hij wat rustiger wilde doen. Hij was toen heel druk en wild met mijn kinderen aan het spelen. Dit nam hij mij toen al erg kwalijk (hij heeft toen erg geschreeuwd tegen mij, met gebalde vuisten). Ik heb daarna mijn kinderen ook niet meer bij hem in de buurt gelaten. En dit zat hem nog steeds dwars. Hij begreep ook echt niet waarom ik het gezegd had.
Verder vertelde hij mij, dat als ik er ben, dat ik dan altijd alle aandacht moet hebben en aanwezig ben. Dit verbaasde mij en mijn partner enorm. Ook mijn zussen waren verbaasd toen ik hen vroeg of zij dit ook zo ervaarden. Zij zeiden juist dat ik mij altijd, net als zij, op de achtergrond hou. Heel soms vertel ik wat, maar dat zijn onderwerpen, waar hij niets mee kan. Dit laatste is misschien wat hij hiermee bedoeld?

Het is voor mijn ouders, dat ik hem nog (zo min mogelijk) zie. Ik kan het hen niet aan doen, dat ik het contact verbreek (is ook hun grootste angst, hebben zij al eens gezegd). Wij gaan tegenwoordig onverwacht naar mijn ouders toe. Want als hij weet dat ik kom, zit hij er ook. Hij kan er niet tegen, dat mijn zussen of ik bij mijn ouders zijn en hij niet. Nu is de kans kleiner om hem tegen te komen. Maar het is eigenlijk van de gekke.

Ik kan nog veel meer opschrijven, over vroeger en nu. Maar ik laat het even hierbij.

Wij hebben het er erg moeilijk mee. Ik hou mijn kinderen ook zo veel mogelijk bij hem weg. Wat kunnen wij als familieleden doen om het dragelijk te maken, dat wij een manier vinden, dat het voor iedereen weer leuk wordt om bij elkaar te zijn.

Ik kan nog veel meer en allerlei details opschrijven. Dit is maar een klein stukje.
Het spijt mij als het chaotisch overkomt. Maar ik ben best emotioneel, nu ik het opschrijf.

Vriendelijke groeten,

A

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs