Mijn narcistische broertje

by L
(Netherlands)

De afgelopen jaren ben ik er stapje voor stapje achtergekomen dat ik ben opgegroeid met een narcistisch broertje. Hij was het oogappeltje van mijn moeder. Ik ben mijn hele jeugd (vanaf de dag dat mijn ouders scheidden en ik dus alleen met mijn moeder en broer leefde) getreiterd, overheerst en gekleineerd door mijn broer. Mijn moeder heeft hem nooit gecorrigeerd en trok hem voor. Ik vond ook dat ik op de tweede plaats hoorde en accepteerde dat... Met mijn zeventiende ben ik al uit huis gegaan omdat ik niet meer met hen kon samenleven.


Na het overlijden van mijn zoontje van vijf, door kinderkanker, gingen mijn ogen t.a.v. mijn broer beetje bij beetje (ik herhaal: beetje bij beetje) open en was ik uiteindelijk op een pijnlijke manier wakker geschut. Mijn broer schreeuwde mij een keer aan dat ik een aandachtstrekker was toen ik huilde om het verlies van mijn zoon. Ik was in shock en stond te trillen op mijn benen. Het leek of ik een donderslag kreeg. Ik wist niet wat ik hoorde...en dat uit zijn mond. Nu weet ik dat dit kwam omdat hij vond dat hij te weinig aandacht kreeg door mijn drama. Zo erg triest om dit zo te vinden!

Hij heeft mij in deze periode ook totaal niet opgevangen zoals je van een broer zou verwachten. Niet tijdens het ziektebed van mijn kind en ook niet daarna. Ik was na het overlijden van mijn kind geestelijk erg labiel (wat normaal is na het verlies van je kind en ik stond er alleen voor). Hij deed net of hij er voor mij was maar hij manipuleerde alles zo dat het eigenlijk andersom was... Hij kwam op straat te staan en ik nam hem dus in huis om te helpen. Dit heeft een jaar geduurd, een jaar waarin hij heer en meester was in mijn huis en hij over mij heen walste. Ik durfde niks te zeggen omdat hij erg opvliegend is en altijd beledigd is als je het niet met hem eens bent. Ik ben uiteindelijk naar een psycholoog gegaan omdat ik het niet meer zag zitten en niet meer wist hoe ik "nee" kon zeggen. En zo is het proces begonnen dat ik hem langzaam uit mijn leven ben gaan weren.

Ik heb besloten te leven zonder hem. Het is zo bevrijdend en ik voel geen negativiteit meer. Elke keer als mijn broer mij met zijn charme inpalmde eindigde het weer in gemanipuleer, dominantie, afgunst en het stelen van mijn spullen. Ik ben eenvoudigweg te moe geworden om daar nog tegen aan te vechten en een relatie met hem te hebben; hij verandert (helaas) toch nooit.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs