moeder van een narcistische zoon

by E
(Belguim)

Ik heb 2 kinderen, zoon van 23 jaar en dochter van 21 jaar. Toen mijn kinderen 7 en 5 jaar waren, ben ik gescheiden. Omdat ik toen in een zware depressie zat verbleven de kinderen bij hun vader en had ik enkel bezoekrecht om de 14 dagen en in de vakanties. Stilaan geraakte ik uit mijn depressie en had ik opnieuw een relatie. Toen mijn zoon 16 jaar was besloot die om bij mij en mijn nieuwe partner te komen wonen. Ik stemde toe. Vanaf toen is stilaan de miserie begonnen. Sindsdien werd ik psychisch mishandeld door mijn zoon, hij vernederde me bijna dagelijks en stelde hij allerlei hoge eisen aan mij. Ik probeerde daar zoveel mogelijk aan tegemoet te komen vanuit schuldgevoelens die ik had omwille van de echtscheiding en daarom probeerde ik zo goed mogelijk voor hem te zorgen. Dat was voor mij zéér vermoeiend en zwaar om te dragen. Ik geraakte opnieuw in een depressie en 2 jaar nadien werd ik chronisch vermoeid. Ik geraakte arbeidsongeschikt en werd daardoor ook ontslagen op mijn werk. Ik wilde genezen maar door de dagelijkse psychische mishandelingen door mijn zoon kon dit niet. Sindsdien ben ik nog steeds op invaliditeit. De vernederingen en mishandelingen werden op den duur zo erg dat ik het letterlijk niet meer aankon en ik samen met mijn partner na héél veel moeite hem teruggestuurd heb naar zijn vader. Zijn vader was hem ook liever kwijt dan rijk maar heeft zich er dan toch bij neergelegd en hem opgenomen in zijn gezin. Ondertussen zijn we 2 jaar verder en heb ik nog wel kontakt met mijn zoon, 1 maal in de week komt hij langs om te komen eten en soms springt hij even binnen. Maar zijn gedrag blijft onveranderd en het werd me duidelijk dat er echt iets scheelt aan hem. Na een lange zoektocht ben ik erachter gekomen dat hij zwaar narcistisch is. Alle punten kloppen bij hem volledig. Alle puzzelstukjes vallen nu in elkaar en kan ik eindelijk een naam plakken op zijn vreemde gedrag. Momenteel heb ik niet veel last meer van hem en kan ik stilaan wat tot adem komen maar als moeder maak ik me héél grote zorgen om hem want ik zie hem als een 'ziek' persoon en ik vind dat zo vreselijk erg!! Ik ben sinds vorige week ook te weten gekomen dat hij agressief was tegenover zijn vorige vriendin en dat baart me ook veel zorgen. Blijkbaar heeft hij ook nog een agressieprobleem. Ik wil zo graag dat hij in behandeling gaat maar ik heb er al eens naar gepolst en hij wil niets weten van een psycholoog want volgens hem zijn die zelf 'gek in hun hoofd'. Zo citeert hij het. Ik ben ten einde raad en maak me grote zorgen over zijn toekomst. Samenwonen met hem is onmogelijk dus hij gaat nooit een vriendin kunnen houden terwijl hij niets liever zou willen. Hij studeert nog maar bakt er in feite niets van. Maar ik heb nog het meeste schrik dat hij op een keer een strafblad gaat hebben als hij nog eens agressief uit de hoek komt. Wat dan?? De kans op een job is dan heel klein en dan is het helemaal om zeep. Ik heb voor mezelf voorgenomen om nog een allerlaatste keer te proberen om hem in therapie te krijgen zodat hij aan zichzelf kan werken nu het nog niet te laat is (heeft nog geen strafblad). Indien hij het niet wil, heb ik voorgenomen om emotioneel volledig afstand van hem te doen. En hem volledig zelf verantwoordelijk te laten voor zijn daden. Ik hoop dat het me gaat lukken want tenslotte blijft dat als moeder heel moeilijk om er een definitieve streep onder te trekken. Ik zou graag willen weten hoe andere moeders dat hebben aangepakt en hoe zij hiermee om gingen. Want hierover vind ik geen of bijna geen informatie. Alle tips en ervaringen zijn welkom. Ik ben al wel een heel eind verder geraakt en voel ik me een stuk beter maar toch blijft het knagen. Ik hoop dat ik eindelijk het/hem volledig kan loslaten.

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs