Narcisme en Therapie (narcistische partner)

by Joan
(The Netherlands)

Ik ben er bijna uit. Narcisme, een ex-partner, is als een puzzel waarvan het jaren kan duren voordat je de laatste stukjes op de goede plaats legt.


Veel narcisten leiden immers een gewoon leven. Ze hebben een baan, trekken veel contacten aan (om te helpen, zogenaamd of niet, maar vooral voor de aandacht die ze dan krijgen en bewondering!!).

Elders op een andere website las ik, over narcisme begeleid met e books over dit onderwerp, dat partners de diagnose niet kunnen en mogen stellen of iemand narcistisch is of niet. Ik bestrijd dit.
Juist partners/echtgenoten delen dag & nacht, vakanties, binnen- en buitenleven (emoties) met de narcist!

Uiteraard zijn het artsen die zo'n aandoening zouden moeten herkennen na een aantal diepgaande gesprekken (en dit niet verwarren met "autisme" of "bi-polariteit" - omdat een aantal punten of kenmerken gelijk zijn!). Dat dit NIET altijd het geval is moet ook duidelijk zijn.

Bij een aantal ziektes kun je gedragsstoornissen of dwanghandelingen vaststellen. Ieder heeft, in mindere mate hopelijk dan, wel "ergens" last van.

Bij narcisten is het echt wel zo dat ze zeer weinig besef hebben van wat ze een ander aandoen (door hun gedrag, door hun woorden). Ze kunnen zich niet echt verplaatsen in iemand anders en het is opvallend dat dit zo omstandig telkens weer opnieuw moet worden uitgelegd: alsof je tegen een muur praat. Het begrip is kortstondig. De dag erop kan een narcist zijn beloftes al helemaal intrekken, vaak zonder overleg. In zijn eentje, omdat hij denkt dat dat het best is, en dat de ander de benadeelde partij is: hij is het vergeten, hij weet het niet meer, en nog erger: het interesseert hem niet!! Een buitensporige vorm van egoisme is een terugkerend thema.

Het misleidende is vaak: de doelgerichtheid. Dat is geen probleem. Prima. Je kunt heel goed op vakantie gaan met hem/haar. Een bedrijf runnen, je vak uitoefenen etc. Er zit talent, bij narcisten.

Voor wat betreft therapie: ik ben zelf langere tijd meegeweest naar zijn psychiater. Ik heb veel gesprekken mee-beluisterd. Jarenlang. Ik spreek dus uit ervaring dat ik in al die tijd geen progressie zag. Er was een "hulpvraag", door de man (de narcistische partner, mijn partner) die niet of onvoldoende aansloot bij de therapie, en bij de behandeling en bij veranderingen. Gedragstherapie, zoals meestal. Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat de psychiater (een zeer ervaren man, 30 jaar praktijk) en de client/patient ELKAAR zo eindeloos bezig hielden. Het leek wel alsof ik thuis was! Met "vriendelijkheid" en "aandacht" proberen iets te bespreken en op te lossen. Forget it.

Nu mag een therapeut niet uitschieten, een client niet aanvallen, maar de voorzichtigheid waarmee de psychiater een spiegel voorhield, zoals het ook anders had kunnen zijn en voorbeelden aangeeft (ander gedrag, andere benadering, meer toegeeflijkheid) zijn m.i. niet doeltreffend.
Omdat mijn ex ook nog een ander ziektebeeld heeft, kwam dit ziektebeeld (narcisme dus niet!) steeds ter sprake. Helaas vertroebelde dit steeds opnieuw de feiten.

Het leek wel een kat en muisspel. Die therapie.

Men durft de werkelijkheid niet onder ogen te zien. Het is moeilijk een narcist daar naartoe te sturen, te dirigeren. Met zachte hand werkt dat zeker niet. Hij ervaart immers een geringe waarschuwing of bijsturing, goed bedoeld en eerlijk bedoeld voor verbetering van de communicatie (tussen partners), al heel snel als een aanval op zijn persoonlijkheid. Omdat hij snel ontwricht is en beledigd. Bijzonder vasthoudend in argumenten, die nergens op slaan. En het wordt op den duur alleen maar erger!

Ga daar maar tegen aan staan. De partner wordt in de steek gelaten. IK VOEL ME IN DE STEEK GELATEN want therapie is geen reddingsboei gebleken, ook de relatietherapie nadien niet.

Ik wens therapeuten veel succes en een strakke planning waarbinnen 1 of 2 jaar verbetering moet zijn (ik heb 8 jaar erop gehoopt!!). Met de juiste feedback. Naar hun patienten/clienten.




Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs