Narcisme in mijn leven..........

by Johanna
(Nederland)

Het woord narcist werd relevant voor mij toen ik in een burn-out zat en een boek over burn-out las en daarin een korte beschrijving las over narcistisch gedrag. Geen inlevingsvermogen, slecht ontwikkeld geweten, leugenachtig, manipulatief, etc. Ik dacht hierin mijn ex te herkennen. Vond het bevrijdend zijn gedrag te kunnen plaatsen, want ik weet dat er ook een goeierd in deze man huist, maar in mijn relatie was er slechts afstand en afsluiting....

Nu zag ik vanochtend een programma bij dr Phil en er was een narcistische dame van 25 die hij een beetje lacherig aan de tand voelde over haar extreme narcisme. Door het gebrek aan respect (mijns inziens) voelde zij zich genoodzaakt hier wat van te zeggen, dat hij het belachelijk maakte en de zaken opblies voor het programma. Ik kon merken dat ze allang het gevoel had: zij tegen de wereld. Zij had zich al voldoende gepantserd en wist niet beter dan dat men haar niet begreep. Pas toen dr Phil begon over misbruik op haar 5e door haar opa schrok ze en zag ik haar kwetsbaarheid. Deze omslag ging heel snel. Omdat ik nogal geraakt was door dit alles, ik meende een stuk van mezelf te zien in dat onbegrepen zijn en alleen staan, begon ik met af te vragen; hoe narcistisch ben ik zelf? Wat precies raakt mij?
Ik ben dus op onderzoek gegaan hier op internet, kwam op uw site en voila. Een 6 jaar geleden was ik bij een psychologe die ook iets liet vallen over narcistische trekken bij mij.... Ik herkende me hier helemaal niet in. Ze legde wel uit van het minderwaardigheidsgevoel en het verbergen hiervan door je sterker voor te doen. Dát stuk herkende ik wel, maar als ik lees hoe ver dat gaat bij mensen weer helemaal niet. Dus nu dacht ik, hoe zit dat nu echt bij mij? Ik heb deep down het gevoel van ben ik het waard? Ik heb een groot inlevingsvermogen en kan me goed in anderen verplaatsen. De reden dat ik burn-out raakte was vaak hierdoor; meer rekening met een ander houden dan met mezelf. Eigenlijk heb ik mezelf pas de laatste 15 jaar leren kennen......Daar ben ik heel blij mee. Ik kan dingen sneller loslaten en de relativiteit van zien. Maar toch herkende ik me in de vrouw die ik op tv zag, zo was ik vroeger ook. Wat betreft het pantser van sterk doen, maar niet zijn.....Zonder dat ik dat echt zelf in de gaten had. Het was meer een aangemeten rol die ik van kindsafaan mezelf heb aangeleerd om nog enig bestaansrecht te voelen in het gezin. Mijn moeder stuurde hier ook erg op aan. Ik was een soort moeder voor mijn 6 jaar jongere zusje en voelde me al heel jong verantwoordelijk voor haar welzijn! Ik geloofde dat ik zo in elkaar zat. Anderen, ook mijn ouders, mijn jongste zusje en eigenlijk de hele familie helpen. Dat was mijn identiteit. Tot ik met mijn ex ging samenwonen, kinderen kreeg en 25 jaar met hem leefde. Toen pas kwamen de problemen; wat ik nodig had kreeg ik niet; aandacht, liefde, contact, iets samen...Ik kreeg geen contact, voelde me heel alleen, hij bleek gokverslaafd en ontweek elk gesprek hierover. Ik voelde me machteloos en vertelde dit verder aan bijna niemand....Een gevangenis was het, maar ik deed me flink voor. Ook voor de kinderen. Maar mentaal werd het steeds moeilijker. Toen de kinderen in de pubertijd kwamen, zo vanaf 12 jaar, kon ik totaal niet met hun emoties omgaan, omdat ik met mijn eigen emoties ook geen weg wist. Enfin. Ik vind dat het nu goed gaat met me. Ik zie wel mijn tekortkomingen van vroeger naar mijn kinderen toe. Emotioneel was ik er niet voldoende voor ze. Ze zijn nu beiden 25+ en zitten, lijkt het, goed in hun vel en hebben godzijdank een liefdevolle relatie. Die heb ik nog nooit gehad....Dus iets heb ik wel goed gedaan. Maar door vanochtend dacht ik, jeempie, in hoeverre ben ik zelf narcistisch... Kan geen kwaad hiermee rekening te houden dat ook dat zo zou kunnen zijn. Ik blijf aan mezelf werken. Heb al jarenlang overal 'gelopen'; bij psychologen en allerlei manieren gezocht om meer bewustzijn te krijgen. Is aardig gelukt dacht ik. Maar ik weet ook dat pas als je ergens aan toe bent, dat weer naar boven komt waar je aan toe bent, qua lagen afpellen.
Nou, hier laat ik het bij. Blijf benieuwd en hou mijn ogen, hart en oren open!

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Herkent u de problemen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs