narcistisch web

by Narcistisch web
(Belgie)

Ik ben al 10 jaar gehuwd met een narcist. In het begin was het mijn "soulmate", maar op een gegeven moment begon hij geleidelijk aan te veranderen van een prins naar een kikker. Ik verzette me heel erg tegen zijn onredelijk gedrag en heb van in het begin gestreden en voor mezelf opgekomen. Ik ben namelijk niet iemand die over zich heen laat lopen. Maar hoe meer ik me verzette, hoe kouder en killer hij werd. Hij negeerde me compleet en sprak nauwelijks tegen me. Ik begreep er niks van, en deed mijn best om onze relatie terug te brengen op het juiste pad. Toen dacht ik van: dit werkt dus duidelijk niet, ik zal een andere aanpak proberen. Ik heb zelf terug toenadering gezocht en heb een zachte aanpak geprobeerd. Heel geduldig zijn, mijn trots inslikken en niet teveel protesteren tegen zijn grillen. Dat was het moment in mijn leven dat ik mij echt waardeloos voelde. Hij hield nooit rekening met me en hij had geen respect voor me. Dat waren eenzame jaren van opgekropte frustratie en ellende. Ik kwam wel nog altijd in opstand, zij het minder hevig dan in het begin. Gedurende al die jaren bleef ik constant tegen hem praten over zijn gedrag, dat het niet normaal was, dat je niet zo omging met mensen. Van tijd tot tijd kwam het tot een hoogoplopende ruzie waarbij ik uitgebreid mijn zegje deed, alles zei wat er aan hem mankeerde. Ondertussen hadden we al 2 kinderen en ik ben iemand die nooit voor scheiden is geweest. Al heb ik daar alle reden toe gehad, en heb ik daar soms naar verlangd. Op een gegeven moment was ik aan het googelen en kwam ik het onderwerp narcisme tegen. Mijn mond viel open van de herkenning. Alles viel op z'n plaats. Uiteindelijk had ik een verklaring voor de hel die mijn huwelijk was. En toen dacht ik: "Je hebt lang met mij gesold, maar vanaf nu ga je geen moment nog over me heen lopen!" Ik heb mij volledig afgesloten voor hem. We leven nog onder één dak, als man en vrouw, maar hij heeft afgedaan voor mij. Ik sta nog harder op mijn strepen, bewaak mijn grenzen heel streng en hij krijgt de wind van voren als hij weer probeert om mij te domineren. Ik kom op voor mijn kinderen en hij weet dat ik vind dat hem iets mankeert, dat hij niet normaal is. Als "ervaringsdeskundige" kan ik zeggen dat ik het eens ben met de uitleg hierboven. Nu krijg ik meer respect dan ooit tevoren en ik zie dat hij naar mij opkijkt. Ze hebben echt minachting voor zwakte en ondanks hun eerst felle weerstand, gaan ze je op de langen duur anders bekijken en beter behandelen. Ik daarentegen heb mijn respect voor hem volledig verloren. Maar toch behandel ik hem correct en denk ik van: zolang hij niet te moeilijk doet kan hij bij zijn gezin blijven, ik geloof toch niet in die onzin van "ware liefde" en dergelijke. En ik vind dat mensen nogal gemakkelijk scheiden in deze wegwerpmaatschappij. Er is duidelijk iets mis met hem, maar hij is deel van ons gezin en alle mensen hebben hun gebreken, al heeft hij er meer dan gemiddeld. Zolang hij zich gedraagt mag hij blijven, en ik denk dat hij dat heel goed aanvoelt.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs