Normale sex en gezonde hersenen

Wanneer wordt jouw sex niet meer gezien als normale sex? Wanneer kun je zeggen dat sexueel gedrag een teken is van mild of zelfs ernstiger hersenletsel? Wanneer is het normale sex? Eigenlijk is dit een zeer lastig te beantwoorden vraag en ik wed dat je deze nog niet bent tegengekomen in de wetenschappelijke literatuur. Maar, mijns inziens kan deze vraag wel beantwoord worden.

Allereerst wil ik benadrukken dat ik hier geen oordelen wil geven die dogmatisch of cultureel bepaald zijn. Bijvoorbeeld, de stelling dat ‘normale sex alleen maar kan tussen een man en een vrouw’. Of dat een transsexueel abnormaal is. Of dat homosexualiteit een afwijking van de hersenen is. Wat een afwijking is is namelijk nogal relatief en cultureel bepaald. Het is veel belangrijker om álle feiten over normale sex te kennen en feiten te onderscheiden van waarde-oordelen of ethische waardesystemen.

Als ik zo’n bewering doe – alleen kijken naar feiten – dan probeer ik me niet te laten leiden door mijn eigen emoties of waarde-oordelen. Want normale sex is zeer gevarieerd. Kijk maar op Internet. Alle soorten sexueel gedrag kun je op Internet vinden. Sterker nog, het meeste verkeer op Internet wordt bepaald door mensen die zoeken en kijken naar sex. Als ik nu kijk naar al die verschillende typen sex (en geloof me, ik heb nog lang niet álles bekeken…noch de behoefte daaraan), dan weet ik bijna niet meer wat normale of abnormale sex is. Dus laat ik eens kijken of ik dit logisch kan beredeneren met de feiten die ik ken.

Een normale hersenontwikkeling heeft een soort balans tussen al je basisemoties, gedrag en gedachten: niet té angstig, niet té kwaad, niet té depressief en niet té wild bij het uitvoeren van je gewone dagelijkse handelingen. Dit vereist een redelijk goed ontwikkelde prefrontaal kwab waarbij jij je eigen emoties en gedrag kunt beheersen/regelen. Sociale cognitie is een van de functies die de prefrontaal kwab voor jou regelt. Het houdt in dat je de sociaal en cultureel bepaalde gedragsregels begrijpt en correct interpreteert. Het is ook het correcte begrip van zulke regels in relatie tot een bepaald waarden (ethisch) systeem. Moraal, iets dat veel te maken heeft met compassie met andere levende (gevoelige) wezens, is een hoeveelheid gedachten, beelden en gedrag, dat sterk afhankelijk is van het goed functioneren van je sociale cognitieve capaciteiten. Het is in feite de complexe relatie tussen je ratio (gedachten) en je emoties (compassie).


Normale hersenen= normale persoonlijke ontwikkeling (meestal)

Wat de wetenschap steeds meer aantoont is dat abnormaal gedrag (afwijkend en geperverteerd, vaak gewelddadig) sterk samenhangt met een abnormaal brein. Niet dat er een hersentumor zit in iedere psychopaat (hoewel dat wel kan), of dat een serie-moordenaar slechts 1 hersenhelft heeft. Nee, het is veel subtieler. Meestal als gewelddadige criminelen worden vergeleken met gezonde mensen, althans hun hersenen, dan vallen toch duidelijke verschillen op. Bijvoorbeeld omdat zij een kleinere hippocampus hebben (geheugencentrum) of een kleiner amygdala (angstcentrum). Het probleem is echter dat zulke studies veel te klein zijn om valide conclusies hierover te trekken. Een grote groep gezonde mensen zou eigenlijk vergeleken moeten worden met een grote groep criminelen. Dan alleen zou je met meer zekerheid kunnen zeggen dat het brein van een gewelddadige crimineel afwijkt van die van gezonde mensen. 

Maar…kleinere studies laten wel zien dat ons brein vooral bepaalt wie we zijn en hoe we ons gedragen. Tegengesteld aan wat nogal wat mensen schijnen te geloven, is dat onze ziel of geest volledig bepaald is door ons brein. En als je iets anders gelooft, tja dan raad ik je aan niet meer verder te lezen. Omdat je je toch al hebt afgesloten voor andere berichten. Je hebt dan ook helemaal niet nodig dat je nog wetenschappelijke feiten over het brein moet lezen.

Ik beweer niet dat we volledig zijn bepaald door ons brein. In die zin dat we helemaal niets meer kunnen controleren. Maar alle feiten over de hele wereld op een rijtje gezet, geven toch aan dat al ons gedrag door onze hersenen wordt bepaald. Natuurlijk in een complexe interactie met onze omgeving, zowel fysiek als meer sociaal.

Dus als ik heel snel te triggeren ben om te gaan dansen wanneer ik muziek hoor, dan kan het zijn dat dat komt doordat mijn frontaalkwab mijn emoties minder goed onder controle kan houden. Natuurlijk geldt dit vooral wanneer ik deze impuls in alle omstandigheden heb en mijn gedrag erop niet kan aanpassen. Als ik erg gevoelig ben voor de aanraking door een vrouw (zoals die van mijn vriendin), is mijn emotionele brein nogal actief. Dan hebben mijn frontaalkwabben de nodige moeite deze basisemoties vanuit mijn emotionele brein te beheersen. En ja, dat is ook waarom ik veel sneller in de mood ben te brengen om normale sex te hebben als ik hevig word gezoend. Ik kan dan ook gerust verslaafd raken aan normale sex, of beter gezegd, intimiteit.

De fundamentele vraag is, wanneer wordt sex nu echt abnormaal? Net zoals met andere functies zoals geheugen of aandacht, kijken we dan gewoon naar het gemiddelde: wat de meeste mensen ‘normaal gesproken’ doen. Bijvoorbeeld, ik houd echt van normale sex: het ontspant me en het doet me heerlijk voelen, warm en veilig naast mijn vriendin. Maar het doet me niet méér andere vrouwen aanraken. Het leidt me niet tot het aanranden van andere vrouwen, of tot exhibitionisme of tot het zetten van onze normale sex via een filmpje op YouTube. Er is dus een limiet, een grens aan mijn sterke lustgevoelens. Een grens die voorkómt dat ik dingen doe die ik dagelijks op Internet kan vinden. Ik voel me namelijk erg verbonden met mijn vriendin als ik normale sex met haar heb, en ik voel ook dat ik dit heb met haar alleen en ik voel absoluut niet de behoefte dit allemaal aan onbekenden te laten zien. Zo ben ik opgevoed, zo zijn mijn waarden.

Ik heb dus ergens een bepaalde schaamte om mezelf zo bloot te geven aan andere mensen. De meeste mensen lijken zo’n vorm van schaamte te hebben, dus dat lijkt wel ‘normaal’. Maar er zijn ook mensen die deze schaamte niet zo hebben, die bijvoorbeeld bij de Bhagwan beweging geleefd hebben of die mensen die een parenclub bezoeken en daar vrijelijk van partners wisselen. Wat is hierin normaal? Totdat we een grote studie uitvoeren naar de verschillen in hersenen van al deze groepen mensen (parenclub-bezoekers, sm-clubs, porno-clubs en ‘brave’ mensen), weten we niet exact of er grote verschillen zijn in de hersenen. En dus wat abnormaal of normaal is in deze. Natuurlijk kun je er wel wat van vinden, maar dat is vaak een waarde-oordeel en gebaseerd op bepaalde waarden en normen.

Daarmee wil ik niet beweren dat alles als normaal beschouwd mag worden in sexualiteit. Sexueel opgewonden raken van jonge kinderen of zelfs babies (bij bepaalde typen van pedofilie), of zelfs van lijken (necrofilie), is veel zeldzamer en wordt niet als normale sex beschouwd. De grens tussen wat hier abnormaal aan is en wat niet kan gemakkelijker bepaald worden als ethische afwegingen gemaakt worden. Met name 1 fundamentele ethische regel, degouden regel is hier van belang. De natuur heeft ons kennelijk een brein, hersenen gegeven die compassie kunnen tonen. Het kunnen meevoelen, meeleven met het lijden van anderen lijkt genetisch in ons brein vastgelegd te zijn. In alle culturen lijkt compassie al heel jong aanwezig te zijn en te beginnen. De wetenschap begint dit een beetje te begrijpen, bijvoorbeeld door de ontdekking vanspiegelneuronen. Die trouwens niet uniek zijn voor alleen mensen. Ook enkele hogere diersoorten schijnen dit te hebben. Het zijn zenuwcellen/neuronen die speciaal gevoelig zijn voor het gedrag van andere mensen en die daarmee dit gedrag (vaak emotioneel) spiegelen, dus nabootsen.

Maar compassie kan door de opvoeding veranderd worden. Bijvoorbeeld, Nazi kinderen hadden echt geen medeleven voor de Joden of de kinderen van Joden. Ze waren zo opgevoed dat zij dat niet meer konden voelen. Hetzelfde geldt voor de kindsoldaten van de Rode Khmer in Cambodja die zonder enig gevoel eigen familieleden of eigen volk konden doden als ze geen lid van de communistische partije waren. In allerlei studies is wel gebleken dat voor het goed ontwikkelen van compassie een bepaalde kritische periode bestaat. Als een kind niet binnen de eerste jaren van zijn leven kennis maakt met warmte, veiligheid en geborgenheid bij een ander levend wezen, dan leert het later nooit meer helemaal verbonden te zijn met anderen. Denk maar aan de voorbeelden van wolfskinderen of kinderen die vanaf hun baby-zijn alleen maar een kamertje kenden en nauwelijks contact hadden met gewone, warme mensen. Kennelijk ontwikkelen de hersenen (prefrontaalkwabben) zich dan niet op een normale manier.

Dus, als sexueel gedrag abnormaal schijnt te zijn, bijvoorbeeld omdat het minder voorkomt, dan kun je ook kijken of dit gedrag wel ethisch is. Is het echt in vrijheid gekozen of wordt het meer gedreven door lust, onzekerheid, angst zónder dat je rekening houdt met de gevoelens van de ander? Is er bij dit sexuele gedrag enig gevaar op manipulatie van de ander of het beschadigen van de ander? Als dat namelijk zo is, dan wordt de kans veel groter dat we kunnen concluderen dat dit soort sexueel gedrag abnormaal is, mogelijk een gevolg van zelfs abnormale hersenen. De ironie wil dat juist omdat er veel verschillende soorten sexueel gedrag zijn die gekoppeld zijn aan ernstig geweld of misbruik van mensen, kunnen wetenschappers tegenwoordig beter vast stellen dat de hersenen van deze criminelen vermoedelijk duidelijk afwijken van die van gemiddelde, normale mensen. Zo hebben zij - onbedoeld - modellen voor wat echt afwijkend lijkt te zijn.


Normale sex is gevarieerd en passievol

Ik besef dat een dergelijke stelling niet geheel wetenschappelijk is en waarschijnlijk ook voor veel mensen beangstigend. Maar we moeten vermoedelijk toegeven dat er veel meer normaal is bij sex dan we vroeger dachten. Met sex, net zoals bij elk ander gedrag, is een grens de ethische limiet die weergegeven wordt door de ‘gulden regel’. Wanneer sex te eng wordt, of jouw grenzen overschrijdt, dan kun je rustig stellen dat het abnormaal is. Abnormaal omdat het niet luisteren naar je partner, het niet meevoelen met wat je partner graag wil of juist niet wil, tekenen zijn van het ontbreken van compassie. En aangezien compassie een normaal brein verschijnsel is, kun je concluderen dat er iets abnormaals met iemand aan de hand is als hij of zijn niet compassioneel is. Natuurlijk, je kunt dit niet meteen concluderen na één incidentje. Maar hier gaat het natuurlijk om constant, systematisch niet-meelevend sexueel gedrag. Dan kun je mijns inziens stellen dat er iets met die persoon aan de hand is. Mogelijk groeit er een hersentumor of zijn er andere veranderingen in zijn brein bezig.

Stel je voor dat je partner de laatste weken zich wat anders gedraagt dan zoals je hem al enige tijd kent. En plotseling in bed stelt hij ook voor jullie sexuele activiteiten vast te leggen op film. Iets dat hij nooit heeft gevraagd. Iets waar hij ook niet een antwoord op wil geven als jij hem vraagt ‘waarom?’. Vooral als hij blijft aandringen en jij dit echt niet wilt en hij zelfs agressiever wordt. Vooral als hij jouw gevoelens hierin niet wil horen. Natuurlijk, als je het ook spannend vindt en uiteindelijk toch akkoord wil gaan, prima. Maar als dit gedrag blijft komen en hij daarmee iedere keer weer jouw grenzen overschrijdt, zonder echt naar je te luisteren, tja, dan mag je je echt zorgen maken. Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn dat zijn hersenen aan het veranderen zijn door een hersentumor of zo. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij andere vrienden heeft leren kennen, of dat hij geld kan krijgen voor deze sexfilmpjes. Maar als dit gedrag plotseling voorkomt, hij jouw gevoelens plotseling minder serieus neemt, dán zou je kunnen denken aan hersenproblemen (naast natuurlijk emotionele problemen of verkeerde vrienden).

De fundamentele regel is: áls compassie verdwijnt terwijl dat er altijd was, dan moet je je sowieso zorgen maken. Plotselinge gedragsveranderingen geven altijd hersenveranderingen aan en moeten daarom in de gaten worden gehouden. Over de scheidslijn tussen veranderingen in gedrag en daadwerkelijke veranderingen in de hersenen zal ik het nog gaan hebben op een andere pagina over Persoonlijkheidsveranderingen na hersenletsel.

Tot slot: volg gewoon Steve Pavlina’s model: Truth- Love – Power. Houd je je aan deze principes tijdens sex dan volg je een universeel ethisch model en kan er heel veel tijdens sex.


Normale sex laat empathisch gedrag zien

Zoals ik al gezegd heb is normale sex altijd twee-richting verkeer: beide partners kunnen hun wensen in volle vrijheid uiten zonder al teveel angst. Bovendien is er altijd constant empatisch gedrag.Empathie is het vermogen te voelen wat de ander wil en niet wil en ervaart, en de bereidheid om te doen wat de ander pleziert. Voor empathie heb je een normaal werkend frontaal kwab nodig waarin emoties worden gevoeld en ervaren op een gewone manier. Waarin het vermogen om iemand’s intenties en wensen te ‘lezen’ aanwezig is. En waarin het vermogen om je eigen wensen en emoties te beheersen, zodanig dat de ander geen pijn of schade wordt aangedaan. Vooral deze laatste vaardigheid – jezelf beheersen – kan moeilijk zijn als lust het van je overneemt. Maar een dergelijk veiligheidssysteem is bij de meeste mensen ingebouwd om veilige, betrouwbare en normale sex te kunnen hebben.

Het nieuwsgierig zijn naar nieuwe manieren om de liefde te bedrijven, het maken van grappen tijdens sex, spelen met elkaars lijf, dit alles kan sexueel gedrag zijn. Het vindt plaats in een comfortabele en ontspannen sfeer, zo zou het moeten zijn. Zelfs de meer ‘ruwe’ sex-methodes tijdens het vrijen, op een keukentafel, op de trap of zelfs buiten in de natuur, kunnen als volstrekt normale sex beschouwd worden zolang beide partners in volle vrijheid samen ervoor kiezen en genieten. Vooral bij de echt ruwere sexspelletjes is het van belang jezelf te kunnen beheersen zodat je de ander niet onnodig pijn doet. Het verliezen van deze lust-controle zodat je je partner pijn doet, is iets waar je je zorgen om mag maken, áls dit vaker dan een keer voor gaat komen. De gulden regel gaat dan niet meer op: doe de ander niet aan wat je jezelf ook niet toewenst. Nogmaals, als deze moraal verdwijnt kun je je gaan afvragen of het nog normale sex is. Ik denk van niet (meer daarover op mijn pagina over persoonlijkheid). Omdat het een teken is dat de hersenfunctie die het synchroon lopen van elkaars gevoelens en empathie niet meer voldoende lijkt te werken. En dat kan medische maar ook meer sociale redenen hebben.


Samengevat: normale sex

Sexualiteit is zeer divers tussen mensen en het is daarom lastig te bepalen wat hierbij normaal of abnormaal is. Een goede scheidslijn tussen normale en abnormale sex is het aanwezig zijn van empathie en compassie. Juist omdat dit hogere prefrontale functies zijn die universeel voorkomen. Wordt sex te ruw, te gewelddadig en houdt het daarbij geen rekening met de wensen van de partner, dan is er vrijwel zeker iets aan de hand en is het geen normale sex meer. Ofwel veranderingen in de hersenen, of veranderingen in gedrag uitgelokt door externe factoren als geld, verkeerde vrienden.


Aan te bevelen websites met normale en respectvolle sex

Ik stuitte op een interessante website met videos over normale en zeer respectvolle sex, prachtig gefilmd, mooie kleuren, mooie lichamen en zeer respectvol becommentarieerd. Het respect voor beide partners is zeer duidelijk merkbaar. Helaas wel alleen Engels commentaar. Maar de beelden spreken voor zich. Voor deze website moet betaald worden maar dan mag je ook alle videos downloaden. Wil je deze gratis zien dan moet je Googlen op Erosexotica en zoeken naar Pornhub.com. Deze website raad ik echter niet aan vanwege harde porno en vaak ook respectloze filmpjes waarin vrouwen duidelijk zonder enig gevoel of respect gebruikt worden. De respectvolle website is die van erosexotica maar een link er naar toe staat de preutse Google niet toe. En aangezien ik Google nodig heb...

Wat vindt u van deze pagina? Vul uw commentaar hier s.v.p. in.

Please note that all fields followed by an asterisk must be filled in.

Please enter the word that you see below.

  

Ga van Normale Sex naar Homepage Nederlands 

Ga naar mijn praktijk website 3z-psychologie 


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs