Vervolg: Leven en verlaten van narcist: kind met narcisme???

by N
(Nederland)

In mijn vorige verhaal, heb ik iets verteld over het leven met een narcistische partner en het verlaten van hem. Ondanks dat ik zelf weer oprecht gelukkig ben met mijn huidige partner, maak ik me oprecht zorgen over mijn oudste zoon van 11 jaar, ik zal hem in dit verhaal Niels noemen, dit is niet zijn echte naam.

Hij laat heel veel trekjes zien, die ik ook bij zijn vader heb gezien en waar ik mij grote zorgen over maak.
Al vanaf het moment dat Niels kon praten en lopen viel hij al op door zijn extreme driftbuien thuis en uiteindelijk ook op school. Toen hij in groep 4 geschorst is van school, en er eerst geen uitzicht was op een passend plekje, is hij onder behandeling bij Accare gekomen, waar hij de diagnose PDD-NOS heeft gekregen, een deeltijdbehandeling heeft gehad en we diverse soorten medicatie hebben uitgeprobeerd in de hoop hem wat lekkerder in zijn vel te laten zitten.
Het is een pientere jongen, die makkelijk contact maakt met volwassenen en verbaal erg sterk is. Hij heeft een dysharmonisch intelligentieprofiel, waarbij hij verbaal bovengemiddeld scoort en performaal onder in het gemiddelde. Wat volgens de deskundigen betekent dat hij de wereld niet zo goed begrijpt, wel alle details ziet, maar het grote geheel ontbreekt.
Er is n.a.v. de observatie in de deeltijdbehandeling en het zorgteam van school besloten dat hij naar het speciaal basisonderwijs zou moeten gaan. Het heeft een half jaar geduurd hem daar op zijn plek te laten voelen, we moesten de dagen opbouwen van 1 uur per dag naar school totdat het hem lukte een volle dag naar school te gaan, zonder woede-uitbarstingen.
In deze zelfde periode heb ik ook definitief de knoop doorgehakt om bij zijn vader weg te gaan. Het leek even ietsje beter te gaan met Niels, had goed contact met zijn juf, maar echte vriendschappen met kinderen bleven uit. Ook thuis ging het met ups en downs. Hij ervaart zijn broertje, van nu bijna 8 jaar als een enorme prikkel, en doet hem ook vaak pijn, geestelijk en lichamelijk.
Toen hij weer naar school ging, hebben we besloten het dossier bij Accare te sluiten op de medicatiecontrole na... (we hebben lang gezocht naar een passende medicatie, maar alle soorten hadden teveel negatieve bijwerkingen en de agressie werd ook niet veel minder, inmiddels krijgt hij niets meer sinds een jaar)
Helaas werd het gedrag toch steeds weer erger, woede-uitbarstingen namen weer toe, ik moest hem regelmatig van school ophalen omdat de veiligheid daar in gevaar werd gebracht door hem. Een jaar geleden heb ik dan ook besloten toch weer Accare in te schakelen. Ik heb diverse gesprekken aldaar gehad en hij ook. Tevens hebben ze met hem en met ons de 5 g's besproken en toegepast. Hij begrijpt dit heel goed, maar kan het niet toepassen als hij "overprikkeld" is. Hetzelfde geldt voor de sova-regels, hij kent ze allemaal, maar lijkt alles kwijt te raken als hij boos wordt.
Buiten het feit dat hij niet om kan gaan met teveel prikkels, wordt hij ook steeds dwarser. Hij luistert niet meer naar volwassenen, niet thuis en niet op school, probeert overal de discussie over aan te gaan en in veel gevallen zoekt hij ze zelfs op. Hij is dan echt bewust bezig een ander te irriteren en dwars te zitten waardoor het gaat escaleren, dit doet hij zowel bij kinderen als volwassenen, met alle gevolgen van dien. Daarnaast manipuleert hij anderen ik weet dat hij liegt, alhoewel het werkelijk zo lijkt dat hij zijn eigen waarheid gelooft. Als hij bijvoorbeeld een time-out krijgt en naar zijn kamer moet, zegt hij dat dan wel uit het raam springt. Ook heb ik hem al betrapt dat hij in een ruzie met zijn broertje naar de bestek la is gelopen en een mes heeft gepakt. Toen ik vroeg wat hij ging doen, zei hij dat hij gewoon iets zocht, maar voelde zich wel betrapt. Op school heeft hij al spullen vernield in zijn boosheid, kinderen pijn gedaan en zelfs de juffen geschopt en geslagen en geprobeerd een stoel door het raam te gooien. Thuis heb ik al een aantal scharen moeten ontwijken, toen hij van mij een time-out moest.
Einde van dit schooljaar (groep 7) is er ook besloten dat hij niet langer daar op school kan blijven, omdat ze niet voldoende tools in handen hebben hem nog te sturen en het veilig te houden. Hij gaat na de zomervakantie naar een cluster 4 school. Ondanks alle problemen die hij veroorzaakte op school, stond zijn juf elke ochtend weer met haar armen open, en gaf hem een nieuwe kans. Hij knuffelt ook graag met juf. Thuis is dit hetzelfde, zo dwars en agressief hij kan zijn, zo lief kan hij ook gaan, zoekt echt lichamelijk contact en kan heel lief zijn. Dit kan zelfs in een periode van 5 minuten zo maar omslaan.
Bij Accare heeft hij drama-therapie gehad, hieruit kwam duidelijk naar voren dat hij behoorlijk last heeft van het verleden met een onstabiele vader, daarom is er Writing-Junior voorgesteld, een manier van trauma-verwerking. Tevens komt er iemand bij ons thuis 1 x per week die gespecialiseerd is in kinderen met oppositioneel gedrag. Die ons probeert te helpen de communicatie met hem te verbeteren zo, dat hij hanteerbaarder wordt. Deze gesprekken gaan vrij goed. Ook hij ziet dat het een pienter mannetje is, die uiteindelijk een top-advocaat zal worden. (Als je bijvoorbeeld iets duidelijk wil maken aan Niels, gaat hij altijd in op een ander detail dan waar het over gaat, heel simpel voorbeeld; Mama zegt: "Niels, ik wil niet dat je springt op die blauwe bank, je mag er gewoon op zitten" Niels: "Dat is geen blauwe bank hoor, dat is een groene bank", dit is een heel simpel voorbeeld, maar ook in complexere gevallen, haalt hij je weg bij de kern, zelfs de hulpverlener laat zich hiertoe verleiden) Tot nu toe, is hij nog niet heel boos of agressief geweest, toen de hulpverlener thuis was... Dit vind ik erg jammer, want ik wil graag dat hij met eigen ogen ziet, dat hij dan echt in een duiveltje verandert.
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen, is dat ik wel zie dat de hulpverlening wil helpen, maar ik niet geloof dat er echte verandering zal optreden. De problemen en zijn gedrag worden alleen maar erger. Er zijn echt momenten dat hij totaal onhandelbaar is en niet tot rede vatbaar. Dat vreet zoveel energie van ons als ouders, mijn jongste zoon moet op zijn tenen lopen... ik maak me grote zorgen, en durf het bijna niet te zeggen, maar het lijkt echt alsof hij soms narcistisch is, net als zijn vader. Zo geraffineerd bezig om zijn zin te krijgen. Hij manipuleert, liegt en is agressief verbaal en fysiek. Heel graag uw advies wat ik kan doen om hem te helpen en er als gezin niet aan onder te gaan....

Click here to read or post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Heeft u iets aan deze oplossingen?.


Read here about all disclaimers relevant to this site:

LegalDisclaimers.html


If you want you can follow me on Twitter. I usually tweet in a serious way: whenever there is any news to share, being either about brain injury, emotional problems, abnormal behavior or other morality issues. Click on the link below:

Als u wilt kunt u me ook op Twitter volgen. Ik tweet eigenlijk alleen serieuze zaken, of dat nu nieuws is over hersenletsel, emotionele problemen, abnormaal gedrag of andere ethische zaken. Klik op onderstaande link:

https://twitter.com/fckovacs